|
|
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
3-در مورد سایت ونقد:به نظر من اعضا محترم اشکال گرفتن و یا تعریف کردن از عکسو با نقد کردن اشتباه گرفتن. به نقد کشیدن مفهوم عکس و تفکری که پشت عکس خوابیده خیلی مهمتر ازاینه که به رنگ آبی گوشه کادر و یا به عریان بودن بدن گیر بدیم.سیاست های اشتباه مدیران سایت هم به این قضیه دامن میزنه و باعث میشه سطحی نگاه کردن اعضا روز به روز بیشتر یشه.به نظر شما یه عکس آبستره چقدر شانس داره تا به صفحه اول بیاد و بیشتر دیده بشه.من مطمئنم اگه کارتیه برسون فقید هم عکساشو تو این سایت بزاره نه تنها امتیاز درست حسابی نمیگیره بلکه کلی اشکال هم ازش میگیرن.باید یه انقلاب توی سایت رخ بده |
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
آفرین.چه ترکیب بی نظیری و چه رنگهای پر قدرتی و چه بیان و نمایشی از عنوان که نمی شد از این بهتر. در ورا تکنیک والا اختصاص عکس به شعر ذکر شده چه نمایان است و چه زیبا قصه تتهایی سهراب را (فرد تک در راه خالی) از دل جاده بیان می کند. آنهم جاده ای که با شوریده پیچ و تابش حرف اول اسم سهراب ( S ) را به نمایش گرفته... چه خوب می توانست این عکس جلد و یا سر صفحه این شعر آن بزرگ مرد باشد. امیدوارم که متوجه منظورم باشی وقتی می گویم که: براستی که سهراب بیشتر به تو و من تعلق دارد تا خانواده تنی خویش. آخر اینکه دوباره و چند باره آفرین. |
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
[b]میرود تنهاییبا همه قدرت خود بی نیاز از من و تو میرود تا برسد بر مقصد . نگران میمانم وای اگر او نرسد دل او میشکند ... دل من میمیرد از غم کوچک او که دلش را شاید تاب تحمل ها نیست. سخت تر از همه این است که من میدانم در همان پیچ ، دلش میشکند در حضور یک تصادف با عشق . [/b] نوشته از خانم پریسا - ب در باره عکس جاده |
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|









شعر ، مفهوم ، جاده ، تنهایی ، احساسات انسانی ، اندکی از طبیعت ، می نیمالیست ، عدم وضوح ، دوربین آنالوگ ، صفر مگا پیکسلی و از همه بدتر
ياسر رضایی!
(همش شوخی بود از بس که خسته ام درست مثل آدم عکست)