وحید قاسمی زرنوشه
865088Untitled-2.jpg
عکاسی استعداد زیادی در درنوردیدن مرز میان اشیاء و معانی دارد، امری که زندگی پیرامون در گستردگی بی‌حدودش به ما اجازه‌‌ی تجربه‌ای اینچنین «پاک و آراسته» را نمی‌دهد. عناصر و اشیای محبوس در قاب به دلیل ایجاز و ارتباط (لاجرم)ی که مبانی تجسمی قاب ایجاد می‌کنند در خویشاوندی با یکدیگر قرار می‌گیرند.

این «قرابت» گاه بسیار زیبا است: مثل هم نشینی دوست داشتنی آن درختچه‌ی مصنوعی و این اتوبوس؛ بی آن‌که هیچ ربطی به یکدیگر داشته باشند.

پیوند این اشیای غریبه که نیک می‌دانیم در دنیای واقعی از هرگونه ارتباط معنایی با یکدیگر تهی‌اند، سر رشته‌ی تولید عکس های معناگرای بسیاری در تاریخ عکاسی شده است؛ عکس‌های Leon Gimple را به خاطر بیاورید و تلاش هایی که در دهه‌ی 1910 موجب توسعه‌ی این نوع عکاسی شد.

عکس حاضر یک اثر «عکاسانه»‌ی واقعی است که بی ادعا و خالص در پی بازنمایی دنیای ساکت و مهجور عکاس است.

دید خلاقانه و اکسپوز عالی از مختصات این اثر است.

به آقای « وحید قاسمی زرنوشه» برای فعالیت‌های مستمرشان در این سال‌ها و انتخاب عکس روز تبریک می‌گوییم.

«مدیر هنری گالری»

ی
عزیز عباسی
40D Teh_2010_05_05_9_99.jpg
در تعریف انتزاع آمده است: در آوردن جزئی از یک کل به منظور حیات مستقل و معنای منفک بخشیدن به آن.
بر این اساس این عکس یک اثر انتزاعی تمام عیار است که ویژگی های زیادی را در خود پنهان دارد:
اولین خصیصه «تخیل» است؛
عکس از تخیل گسترده و بی مرزی نشات گرفته که حاصل ذهن خلاق عکاس است.
دومین ویژگی «تفکیک» است؛
عکس بخشی از زندگی پیرامون را نشانه رفته اما آن‌قدر مهندسی ارائه اطلاعات در آن به خوبی صورت گرفته که واقع‌گرایانه‌ترین مخاطبان نیز به زحمت تصویر حاصل را به گردن یک قو نسبت می دهند.
سومین تمایز حیطه‌ی «گرافیک» در عکاسی است؛
که از دیرباز در پیوند ارگانیکی با این هنر قرار دارد و دید خلاقانه‌ی عکاس منجر به توسعه‌ی گرافیک در عکاسی شده است.
همان‌طور که در تئوری انتزاع، عقل مفهومی را از عالم خارج می‌گیرد و در پروسه‌ای ذهنی آن‌را به مفهوم دیگری تبدیل می‌کند، در این اثر نیز عکاس با شناخت و تعمق خوب در زندگی پیرامون و طبیعت اطراف، دست به تجربه‌ای ارزشمند زده است.
انتخاب عنوان هوشمندانه‌ی عکس نیز در خدمت این واقعیت است، چرا که در پی پنهان کردن بخشی از واقعیت عیانی است که در این اثر تغییر شکل داده و به اثر تجسمی دیگری تبدیل شده است.
ضمن تبریک به آقای «عزیز عباسی» برای خلق این اثر و انتخاب عکس روز، از فعالیت‌های مستمر و عاشقانه‌ی ایشان در عکاسی ایران سپاسگزاریم.
«مدیر هنری گالری»



پیوند محمدی
86752912.jpg
حداقل تلاش در ایجاد روایتی ظریف در عکس.
کادر بندی مناسب چشم را میان دو عنصر اصلی عکس به حرکت وا‌می‌دارد. انتخاب کادر افقی به ایجاد حرکت در عرض عکس می‌انجامد، نه در ارتفاع، و این تداعی کننده‌‌ی زندگی است (نه مرگ) و از این بابت انتخاب هوشمندانه‌ای است، چرا که عکس از «حال» می‌گوید و در پی تکریم زندگی است.
استفاده مناسب از نور محیطی از نکات خوب عکس است و نشانه‌ی تسلط عکاس بر صحنه است، اگرچه کنترل و حذف انعکاس‌‌ها ( با وجود بعد خوبی که از فضای نادیده‌ی اتاق در قاب عکس مرد ایجاد کرده‌) اما باز می‌توانست به ایجاد احساس قوی‌تری بیانجامد. پنجره‌ی شکسته به عنوان نشانه‌ای از رستن از زندگی زمینی و عروج است.
نام عکس بدون یادآوری شعر شاملو کارآمد نیست و در خدمت عکس قرار نمی‌گیرد.
به «پیوند محمدی» برای سادگی در این ثبت تبریک می‌گوییم.
«مدیر هنری گالری»

روح اله فلاحی
27758_1449458720219_1345756605_31211159_7345313_n.jpg
عکسی در خور توجه در دسته بندی Still Life.
نگاهی نمادین به زندگی دانشجویی در خوابگاه (لایه سطحی عکس) و زندگی اجتماعی و جایگاه هویتی یک قشر (لایه محتوایی عکس).
فیلترهای سیگار تلنبار شده در لیوان به عنوان نشانه‌ای ظریف از هدر رفتن و رها شدن جامعه‌ی انسانی‌اند.
انتخاب عمق میدان مناسب، کنترل اصول تجسمی قاب و فیگور نور در خدمت نگاه سیاهی است که عکس در پی توسعه‌ی آن است.
مساله‌ی بعد «عنوان عکس» است؛ معضلی در عکاسی کشورمان و درد وخیم اسامی توصیفی که سعی در توضیح و تفسیر عکس دارند (نمونه‌های فراوان آن را در جشنواره‌ها و... می‌بینیم) عناوینی که جز از یک ساده اندیشی بر نمی‌آیند. این‌جا اما عنوان چه‌قدر در خور این عکس است. عنوان به ما اطلاعاتی از فضا/مکان می دهد، اما تصویر خوابگاه، ما را از کلیشه‌هایی که این نام در ذهن تداعی می‌کند، خالی کرده و به سمت دیگری هدایت می‌کند.
عکس از فیلترها و دخالت‌های فتوشاپی در امان نمانده، محتوای بصری عکس به اندازه کافی پتانسیل لازم در ارائه‌ی پیام عکاسانه را دارد و به نظر می‌رسد بافت‌های به کار رفته در جهت تشدید تلخی و سیاهی است که پیش از این، به آن اشاره شد.
ضمن تبریک به آقای «روح الله فلاحی» برای این اثر، تداوم حضور ایشان را با آثاری متفاوت در سایت عکاسی آرزومندیم.
«مدیر هنری گالری»

آرش اشکر
Minimal.jpg
با عکسی بسیار ساده در سبک کمینه گرایی روبرو هستیم که سعی در کاویدن زندگی دارد، اما کاوشی در سطح. بدون آن‌که به لایه‌های پنهان و عمیق زندگی نقب بزند و در پی احیای روابط اشیا و آدم‌ها باشد.
در این آثار عکاس به جای نمایش حضور انسانی، غیبت مطلق را با فضاهای خالی بسیار نمایش می‌دهد. آن چه در این آثار جذاب می‌نماید آرایشی است که خطوط، سطوح و پرسپکتیو نسبت به یکدیگر و نسبت به یک کل واحد به نام «قاب» به خود می گیرند و ما را به دقت بیشتر در زندگی اطراف‌مان فرا می‌‌خوانند.
اصول بازشناسی شده‌ی این نوع عکاسی متکی بر موارد ذیل است:
انتخاب موضوعات مجرد
استفاده از فضاهای منفی در برابر خطوط و نقاط بسیار محدود در قاب


ضمن تبریک به آقای «آرش اشکر» به خاطر انتخاب اثرشان به‌عنوان عکس روز، برای مطالعه‌ی بیشتر، دوست عزیزمان را به خوانش عکس‌های خانم Eva Kalapadaki، و آقای Bernard Quade دعوت می‌کنم.
«مدیر هنری گالری»
صفحه 36 از 37
صفحه قبلی صفحه بعدی