ساسان فهیمی
371777sasan.jpg

عکسی برخاسته از نگاهی خلاق در جستجوی یافتن ترکیبی جدید و تازه از معماری و سازه‌های بشری.

ثبتی که خصوصیات نهضت‌های نوگرای عکاسی در دهه‌ی 1930 تاریخ عکاسی را یادآور می‌شود که در پی نیل به ترکیب‌های انتزاعی موزون و فرمالیستی در بیان شرایط محیطی بودند.

ساده کردن محیط و پیروی از اصول سبک کمینه گرایی جهت ایجاد یک مالیخولیای تصویری و تسخیر ذهن مخاطب، از جمله ویژگی‌هایی است که در این عکس دیده می‌شود.

تقارن، هدایت چشم از مرکز به بالای قاب و آنگاه خروج از دو سمت قاب، ترکیبی پویا و مثلثی قوی را ساخته که نشان از تمرکز و وسواس عکاس در اصول تجسمی ثبت خویش است.

ایجاد سایه‌های قوی‌تر و کنتراست بهتر می‌توانست به جذابیت این عکس بیافزاید. بی‌زمانی و بی‌مکانی، وجه معنایی اثر را متمایز کرده است.

ضمن تبریک به آقای «ساسان فهیمی» برای انتخاب عکس روز، فعالیت بیشتر ایشان را در گالری آرزومندیم.


«مدیر هنری گالری»


مجید مومنی مقدم
r298628-fullsizeres.jpg

 عکسی هوشمندانه که کنتراست زیاد، تلالو، شارپنس و بافت در آن به تولید معنایی تازه از مضمون انتخابی عکاس انجامیده‌اند.

حل شدن دو کاراکتر عکس در طبیعت و بازی موفقی که عکاس بواسطه‌ی پرسپکتیو چند لایه‌ی این صحنه با چشم بیننده می‌کند، قابل تامل است.

همه چیز در یکدیگر آمیخته اما هر چیز نیز ماهیت مستقل خود را دارد. شبیه سازی (Simulation) تمامی اجزای صحنه؛ از فورگراند گرفته تا کوه‌ها و ابر‌ها، احساس شکوه و غربت را توامان به عکس می‌بخشد. و در این راستا چه‌قدر فیگور دو کاراکتر عکس حساب شده است. (اگر صحنه مستند است، چه‌قدر لحظه شاتر زدن آگاهانه بوده است)

عکس از تنهایی آدم‌ها در برابر طبیعت می‌گوید؛ یک تنهایی باشکوه و اصیل.

به آقای «مجید مومنی مقدم» برای این اثر زیبا تبریک می‌گوییم و فعالیت بیشتر ایشان را در گالری آرزومندیم.


«مدیر هنری گالری»










حمید سبحانی
xsz.jpg

حداقل تلاش در دستیابی به یک مجموعه Unsequential در روایت شخصی عکاس از یک موضوع.

در این آثار آن‌چه بیش از هر چیز اهمیت دارد تمرکز عکاس بر موضوع انتخابی است. این تمرکز موجب هدفمندی ثبت و تبلور دیدگاهی عکاسانه در لایه‌های محتوایی اثر می‌گردد. خصوصیتی که در این عکس نیز کمابیش به چشم می‌خورد.

در حقیقت در این دسته از آثار ، عکاس در پی توسعه و تعمیم ذهنیت خویش به روایتی داستانی است. روایتی که هرگز در یک تک عکس امکان ظهور نمی‌یابد و ظرفیت‌های آن فراتر از یک قاب است.

صرفنظر از عنوان عکس ( که در اینجا می‌توانست نقش موثرتری را در تبیین دیدگاه عکاس ایجاد کند ) عکس در خوانش کلاسیک خود از چپ به راست، اسارت را به رهایی، و یاس را به امید پیوند می‌زند، اگرچه حتی در فریم سوم بخشی از دنیای پر امید به تصویر کشیده شده «مجاز» باشد (منظور نقاشی دیواری است که به جای واقعیت نشسته است).

ترکیب بصری خوب، تمرکز و انسجام روایی و البته بیش از همه‌ی این‌ها سادگی از مهم‌ترین مولفه‌های فنی این اثر است.

به آقای «حمید سبحانی» برای انتخاب عکس روز تبریک می‌گوییم و در انتظار آثار دیگر ایشان هستیم.


«مدیر هنری گالری»


محمد تندهوش
37193562.jpg

در طول تاریخ عکاسی، عکاسان همواره در پی تاویل‌های جدید از اشیاء بوده‌اند و در این میان نگاه متفاوت به اشیاء – آن‌گونه که ماهیت اشیا را بر هم بریزد و اشیاء را به عنوان عناصری شخصیت پردازی کند که روح دارند و در گوشه و کنار زندگی ما پرسه می‌زنند–  در تاریخ عکاسی داستانی دراز دارد. شاید Patrick Tosani را با آن عکس عجیب و غریبش از قاشق غذا خوری در سال 1988 (نام عکس: D) بتوان به‌عنوان یکی از سرآمد‌های خلاقیت در این دسته بندی یاد کرد. اگرچه نمی‌توان از عکس Sula Bassana اثر Manuel Vilarino در همین دهه به سادگی گذشت که سردی و خفقان زندگی را با شبیه سازی گردن یک پرنده و یک دشنه به خوبی نمایش می‌دهد.

اما مساله این است که این تلاش‌ها توسط عکاسان آماتور یا حرفه‌ای منجر به بازنمایی جدیدی از اشیاء می‌شود تا مخاطب (و البته عکاس) به درکی تازه از محیط زندگی خویش و نقش اشیا در آن برسد.

عکس حاضر نمونه‌ای خوب از پرداختن به این دغدغه است. ساختار هندسی، منظم و ایستای عکس که از زاویه دید عمود و حفظ تمامی نسبت‌های واقعی عناصر، حاصل شده موجب ایجاد تمرکزی خوب در بیننده برای دریافت صحیح حس و معنای عکس می‌گردد. نکته‌ی مهم‌تر ایجاد حس بُعد در عکس است که حظ بصری عکس را دوچندان می‌کند و بیننده را در مدت زمان طولانی‌تری پای عکس نگه می‌دارد.

نور مناسب، ثبت جزییات کامل از طریق دیافراگم‌های کوچک، و حذف تمامی عناصری که از صحنه‌ی عکاسی شده اطلاعاتی را به بیننده می‌دهد موجب ایجاد انتزاع و جدا کردن موضوع از ماهیت واقعی خود شده است.

همه‌ی این‌ها به نمایش موفق «خصوصیت» ابژه می‌انجامد. اگر عکاس بتواند خصوصیت (جنس و ماهیت) اصلی اشیاء را آنگونه که ما در زندگی آن‌ها را به آن خصوصیت می‌نامیم و می‌شناسیم توسط عکس نمایش دهد باید به این ثبت نمره قبولی داد. مثلا سنگ را به خشنی، آب را به نرمی، آتش را به سوزان بودن و این‌جا ابزار‌ها را به صیقلی بودن می‌شناسیم. انتقال حس «صیقلی» توسط عکس، از موفقیت‌های خوب عکاس به شمار می‌آید.

ضمن تبریک به آقای «محمد تندهوش» برای انتخاب عکس روز، امیدواریم فعالیت بیشتر ایشان را شاهد باشیم.


«مدیر هنری گالری»





حمید سبحانی
_MG_2336.jpg

عکس پیش از هر چیز از یک «انسجام» خبر می دهد؛

انسجام در ترکیب بصری و آراستگی کادر

و انسجام در ذهن عکاس جهت دستیابی به ترکیبی اینچنین در فضایی شلوغ.

فقدان حضور انسانی و جایگزینی پر رنگ و بلامنازع اشیاء در نقاط مختلف قاب بر غنای مفهومی اثر افزوده است. چینش صحیح قاب که ابتدا صندلی خالی دیده می‌شود و آن‌گاه ذهن آن را به لباس‌های آن‌سوی در پیوند می‌زند به همراه عنوان خوب عکس به ایجاد روایتی ظریف می‌انجامد.

لباس‌های به جا مانده از «گذشته» سخن می‌گویند و انعکاس تصویر در آینه به معنای «آینده» است.

عکسی کم نقص، ساده و تاثیرگذار.

به آقای حمید سبحانی برای این ثبت تبریک می‌گوییم و در انتظار آثار تازه‌ی ایشان خواهیم بود.


«مدیر هنری گالری»





صفحه 32 از 37
صفحه قبلی صفحه بعدی