سجاد جلدانی
004 (1).jpg

عکس «سجاد جلدانی» دارای ویژگی‌هایی است که آن را متمایز ساخته است. نوردهی خوب، عامل اصلی این تمایز است. ترکیب‌بندی عکس، مبتنی بر نور و قرار گیری موضوع اصلی در نقاط تاکید است. اندازه موضوع در کادر به خوبی انتخاب شده است تا نگاه مخاطب تکیه‌گاه محکمی در کادر داشته باشد. سومین نقطه تاکید، سرخی فلز گداخته در نقطه موکد دیگر است. نوردهی به گونه‌ای انجام شده است تا نه تنها چهره سوژه انسانی به شکلی قابل قبول از سایر عناصر متمایز و برجسته شده باشد، بلکه بافت چهره او و نیز سرخی‌های اهن گداخته به خوبی نمود یافته است. جدا شدن یا به عبارتی Define شدن موضوع از سایر قسمت‌ها از عوامل ضروری ترکیب‌بندی است.

بخش‌های غیر ضروری در تیرگی محو شده‌اند و چشم مخاطب دو تکیه گاه محکم برای خود دارد. نگاه آهنگر به بیرون از کادر، در ضمن کار خاصی که انجام می‌دهد، می‌تواند جایگاهی برای نگرش مفهومی و نیل به سوی معنا باشد.

رنگ‌ها و اشباع مناسب آن‌ها را نیز به داشته‌های این عکس افزون کنید.


به آقای «سجاد جلدانی» برای انتخاب عکس روز شادباش می‌گوییم.

22 خرداد 93

«مدیر هنری گالری»


آرش اشکر
3075731 (1).jpg


  در گذشته، در ابتدای اختراع عکاسی و شناخته شدن آن به عنوان هنر، با توجه به این‌که هر یک از عناصر موجود در تصویر با خود معنایی را به ارمغان می‌آورند، عکاسان می‌کوشیدند تا جای ممکن عناصر بیشتری را در قاب خود وارد کنند تا از این راه، معنا و ارزش پیام آن را بیشتر و ارزشمندتر کنند. امروزه، اما باید در زمان عکاسی به این نکته بیاندیشیم که چه چیز را می‌توان از میان عناصر موجود در قاب حذف کرد تا نه تنها آسیبی به پیام مورد نظر وارد نشود، بلکه انتقال پیام ساده‌تر و بهتر انجام گردد.


بدیهی است که در آثار کمینه‌گرا، این اقدام تا حداکثر ممکن اتفاق می‌اقتد و نتیجه وجود عناصری اندک اما قدرتمند در ترکیب بندی است که گاه می‌توانند تا سرحد حذف کامل معنا پیش بروند و همچون اثار فرمال، لذت را تنها در صورت و ظاهر خود برای مخاطب به ارمغان بیاورند.



عکس «آرش اشکر» نمونه‌ای کامل برای این اقدام است. گرچه می‌توان با توجه به عناصر مرتبط به شهرنشینی، ازدحام و مانند آن توصیف‌هایی از جنس مدرنیسم را به عکس نسبت داد اما واقعیت این است که تمام آن‌چه در این عکس باید دیده و برداشت شود، هندسه قدرتمند عناصر و تعادل پویای این اثر است. در این میانه حتی رنگ، در جهت نیل به کمینه گرایی، در طیفی محدود حضور یافته است و تنها تضاد میان خطوط عمود و منحنی و تفاوت جهت برخی عناصر با آن‌چه در حافظه بصری مخاطب موجود است، معمایی ساده و جذاب در برابر چشمان وی طرح می‌کند.


به اقای «آرش اشکر» برای این کمینه گرایی چشم نواز شادباش می‌گوییم.



16خرداد 1393


مدیر هنری گالری















مصطفی نادرپور
IMG_85833.jpg

نقش ارزشمند تکنیک در عکاسی، بر هیچ کس پوشیده نیست. پیش از این هم نمونه‌های چشم‌نوازی از فریز کردن هنرمندانه زمان را در آثار آقای «مصطفی نادرپور» دیده‌ایم. کاری که از حوالی سال 1940 با حضور فیزیک در عکاسی با هارولد اجرتون آغاز شد و امروزه در حال طی کردن مراحل آزمون و خطا و کمال در جهت دست یافتن به نمونه‌های درخشان‌تر است.

زمان، در تعریف عکاسی به عنوان «گسست از پیوستار زمان و مکان» نقشی پایه‌ای دارد و بازه به‌کارگیری آن در عکس‌ها از نمونه‌های لانگ اکسپوزی مانند آثار الکسی تیتارنکو تا فریز کردن زمان مانند عکس پیش رو متغیر است.

به آقای «مصطفی نادرپور» برای انتخاب عکس روز شادباش می‌گوییم.


10 اردیبهشت 93

«مدیر هنری گالری»


شیوا بابابیگی
1503445_543923022364672_691896555_n copy 2.jpg

عکس «شیوا بابابیگی» به واسطه بازی عکاسانه با موضوع، نوع موضوع انتخاب
شده و تغییر ماهوی موضوع انسانی به موضوعی بی‌جان و فرمال، به شدت یادآور
برخی از پرتره‌های عکاسی شده توسط Man Ray است.(نگاه کنید به این پرتره از Man Ray)



تم خاکستری انتخاب شده برای عکس، بافت تصویر و گرین‌های موجود در
آن، در کنار موارد ذکر شده، باور فوق را تقویت می‌کند. گرچه رویکرد شیوا
بابابیگی نسبت به سلف پرتره، با توجه به آثار دیگری که از ایشان در این
گالری سراغ داریم، رویکردی فمینیستی است و می‌کوشد تا نگرشی عمیق و مفهومی
از ماهیت زنانه را در قالب تصاویری فراواقع‌گرایانه به تصویر بکشد، اما
به‌کارگیری این شیوه از بازنمایی را با توجه به متن اثر، می‌توان هم در
کنار نگرش‌های مدرنیستی مانند آثار Man Ray، و هم در قالب آثار کوبیستی
مورد بررسی قرار داد.



کوبیسم، تلاشی است برای غلبه بر ماهیت دوبعدی بوم نقاشی یا کاغذ
عکس. در شیوه‌های رایج، هنرمند می‌تواند تنها یک وجه از یک موضوع را بر روی
بوم یا کاغذ عکس به تصویر بکشد و هنرمندان کوبیسم با زیر پا گذاشتن
محدودیت‌های فیزیکی رسانه، کوشیده‌اند تا بر این محدودیت ماهوی غلبه کنند و
در آن واحد، وجوه متفاوتی از یک موضوع را بر روی یک سطح دوبعدی به تصویر
بکشند.



گرچه، با تمام موارد ذکر شده، عکس پیش رو تنها از منظر محتوای
ظاهری از این دریچه قابل بررسی است و چنان‌چه پیشتر ذکر شد، تلاش عکاس در
این اثر، به چالش کشیدن ماهیت جسم و چهره زنانه و نشان دادن تصویری
واقعی‌تر از اوست.


به خانم «شیوا بابابیگی» برای انتخاب عکس روز شادباش می‌گوییم.



19 فروردین 93



«مدیر هنری گالری»




محمد رضا معصومی
Ahoora.jpg

در دنیای عکس، عناصر متحرک جهان بیرونی، به واسطه قرار گرفتن در یک قاب، با یکدیگر ارتباطی معنایی پیدا می‌کنند. عناصری که گاه هرگز در واقعیت نسبتی با یکدیگر ندارند، گاه تئاویلی شگرف را بر خود می‌پذیرند که به واسطه همنشینی آن‌ها در قاب تصویر میسر شده است.



در عکس «محمدرضا معصومی» می‌توان مصداق ساده این رخداد را به وضوح مشاهده کرد. اگرچه توجه کودک به نور، پنجره یا رقص پرده‌ها، اتفاقی واقعی و در جریان است، اما بازیگری باد و دقت عمل عکاس در انتخاب مناسب‌ترین لحظه برای فشردن شاتر، این رویداد ساده را به فرآیندی فراواقعی و حسیک بدل ساخته است.



زاویه دید پایین و انتخاب عدسی زاویه باز، عکاس را در فاصله‌ گرفتن از واقعیت این‌ جهانی و ترسیم فضایی رویاگونه یاری کرده است.


به آقای «محمد رضا معصومی» به خاطر انتخاب عکس روز شادباش می‌گوییم.



17 اسفند 92



«مدیر هنری گالری»




صفحه 3 از 37
صفحه قبلی صفحه بعدی