تواناییهای بیحد و حصر مناسبات هندسی در ایجاد جذابیتهای بصری بر کسی پوشیده نیست. خطوط، نقوش و روابط هندسی در غالب آثار هنری فراتر از القای زیبایی بصری صرف، گام میزنند و در بسیاری از موارد با بهرهگیری از بیانیههای بصری خطوط، اشکال و روابط حاکم بر آنها در تولید معنا سهیم میشوند. در این میان عواملی چون، ریتم، تباین، تعادل و تضاد به عنوان رایجترین روابط موجود، قابل بررسیاند.
عکس «سپیده گندمی» نمونهای ساده از بکارگیری همزمان چند ویژگی هندسی در عکاسی است. ریتم بوجود آمده از تکرار عناصر مشابه، بارزترین نمود این ویژگیها است. کانتراست ناشی از اکسپوز صحیح و پروسس مناسب نور، در کنار انتخاب زمان مناسب برای عکاسی، عامل رخ نمودن جلوههای گونهگونی از رنگدانههای خاکستری در سطح عناصر نیمه شفاف تصویر است. تقارن دو نیمه عمودی تصویر که تنها با حضور انسانی در نقطه فشار کادر بر هم میخورد نیز به عنوان عاملی دخیل در معنا، قابل تامل و زیبا است. تضاد موجود در خطوط منحنی، متوازی و ریتمیک سفید همراه با تنوع رنگ، بافت و شفافیت سطوح نیز در کنار مجموعه عوامل هندسی حاکم بر تصویر قابل توجه و بررسی است.
واحدهای مشابه و در عین حال گونهگون، در قالب مصداقی ساده برای وحدت و تکثر، تعمیم دهنده حضور مشابه انسانی در بطن سایر چهار دیواریهای تصویر شده در قابند. از منظری دیگر، گونهگونی رنگدانههای خاکستری و تفاوت میزان شفافیت سطوح، تفاوتهای ظاهری، درونی و روحی را برای ساکنین همجنس این واحدهای به ظاهر یکسان، تعریف، تداعی و القا میکند.
به خانم «سپیده گندمی» برای انتخاب عکس روز تبریک میگوییم.
احسان قنبری فرد
27 اردیبهشت 91
