mazyar asadi

1-معمولا وقتی از چترهای دفیوز استفاده میشه نقطه سفیدی در چشمها ایجاد میشه(مثل عکس شما) همچنین سایه های نرم (البته نه مثل سافت باکس) ایجاد میکند که در عکس شما نور زیاد و سایه ها تیز هستند که به نظرم منبع نوری یا زیاده یا خیلی نزدیک به سوژه.
2- حرف شما کاملا صحیحه زاویه پائئین تر از سوژه به حس کمک کرده ولی باعث بزرگتر دیده شدن فک-گونه و قبقب میشه که در مورد سوژه شما بیشتر شده.
3-استفاده از فوکال 200 هم هیچ ایرادی نداره-البته چون زاویه دید چشم انسان حدود 50 م.م است معمولا پرتره ها رو برای اینکه دفرمه نشه تو رنج بین 50 و 85 میگیرند.
در کل به نظر من کار خوبی ارائه دادید و من فقط نظراتم رو به عنوان پیشنهاد ارائه دادم و مطمئن باشید اگر دوستان برای کاری نظر میذارند حتما اون کار از نظرشون کار خوبی اومده که نظر میدهند


حمید رسول پور
به طرزی عالی مفهوم استحاله‌ی عناصر دربعد فرمال و تماتیک دراین ثبت چشم نوازی می‌کند.استحاله‌ی فرد درفضا و بالعکس.
اختلاط دو فرم انتزاعی حاصل ازخاکستری های مختلط وفرم انضمامی حاصل از ترکیب سوژه وفضا واقعا آموزنده است .
تک پنجره ی سیاه بالای کادر ،به طرز ماهرانه ای کادر را ازدرافتادن درورطه ی سانتی مانتالیزم نجات داده است .چه اینکه بدون پنجره مفهوم فقط در ترکیب فرمال خاص عناصر قاب تعریف می شد.اما حالا پنجره بعدی مستقل درحوزه ی معنا وتم یافته است.
ثبتی هوشمندانه ومتفکرانه ارائه نموده‌اید.
احسان قنبری فرد
یک مرد سالاری تمام عیار که نمیتوان با نشانه تصویر قاب شده عدم حضور مرد خانه را متصور شد..
عناصر مردانه و موکد بر قدرت مرد خانه و ابهتش ..و نیز احترام زاید الوصفش دراین گوشه کوچک خانه موج میزند..
که نشانه ایست بر حضور دلنشین و بزرگی و مردانگی و مهرانی اش و دستی که بر سر کودک و همسرش میکشد..
تقویم ..نشانه اشنای گذر پر شتاب روزها و تکرار حضور این عناصر..
کت و شلوار میپوشد این مرد.. شیک و زیبا
بر چهره تقویم چند عنصر دیگر خود نمایی میکند و معرفی..
تدین و توجه خانواده به مناسبات مذهبی با سالنمای مذهبی نمایان است...
تصویر حرم مطهر..مشهد مولا... آرمان این دسته انسانهای مشهدی است...
کلاه گوشی .. نشانه دیگری از چهره مرد که میتوان آن را با تصویر چهره اش ترکیب کرد..
و دیگر آن که:

در نشانه های این پدران بزرگور دیروز و پدر بزرگان امروز..غذا نقش بسزایی دارد..
تمتم این گذر ایام و تقویم .. متعلق به مرکز پخش غذاییست که احتمالا پدر غذایش را دوست میدارد...
نمیخواهم تهیه غذا را به فقدان مادر نسبت دهم اما آن نیز ممکن است...
شماره تلفن و اشتراک کبابی محل هم که جزء لاینفک این حریم و روحیات است...


نوش جانت پدر..
نوش جان...



از این همه داستان..
از این همه غرور.....

دست مریزاد ..
محمد جواد شفیعیان
این عکس است که می‌ماند.
جای خالی در نبود صاحبان زمانی آن عکس‌ها.
ترکیب المان‌های به کار رفته در خدمت عنوان و مفهوم کلی اثر است.
به نظرم بکارگیری نور سافت تری می‌توانست تاثیر بیشتری داشته باشد.
با مود انتخابی موافقم.
برشها می تونست دقیق تر زده بشه.
با آرزوی بهترینها برای شما

را مین هوشمندی
سلام
تنهایی شما چقدر پر کنتراست است!؟
ترجیح شخصی من کاستن از کنتراست و رسیدن به یک نور ملایم‌تر است و فکر می‌کنم این پیشنهاد می‌تواند فضای برداشت را متفاوت و تاثیرگذارتر بکند.
به یک تابلو نقاشی می‌ماند که به نظرم نقطه اوج ان دید خوب عکاس است که از صحنه‌ایی معمولی و تکراری برداشتی زیبا آفریده.
ممنون از شما
پاینده باشید.
۲+
صفحه 47 از 49
صفحه قبلی صفحه بعدی