 |
|
 |
|
عکس
|
توضیحات عکاس
زخم زندگیت منم همه به زخماشون دستمال می بندند تو اما... به زخمت دل بستی.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||
|
سلام اگه كادر بازتر بود بهتر ميشد اما با توجه به وضعيت پاها شايد زيبايي كار كم ميشد. مد سپيا براي نشون دادن اين حالت قشنگه به نظرم كاش كودك در سمت راست بود و كادر جلوش خالي بود حالا چرا گريه ميكنه؟به خاطر همون زخمي كه روي زانوهاشه؟ يادش بخير.بچه كه بوديم چه راحت گريه مي كرديم و از كسي هم نمي ترسيديم.اما حالا براي بغض كردنمون هم بايد به همه حساب پس بديم! . . من می خواهم برگردم به کودکی ! قول می دم که پامو از خونه بیرون نزارم ، سایمو دنبال نکنم ، تلخ تلخم ؛ مثل یه خارَک سبز ، سردمه و می دونم هیچ زمانی دیگه خرما نمیشم . چه غریبم روی این شاخۀ سرخ من می خوام برگردم به کودکی " زنده یاد حسین پناهی " |
||||||||||
|
||||||||||
|
سلام آقا مهدی! عکس زیبایی است هر چند غم انگیز و دردناک است. اما کادر خوبی رو برای ثبت این صحنه به کار نبسته ای. مد رنگی هم کاملا مناسب و خوب کار شده. امیدوارم عکسهایی زیباتر و همچنین شاد تر از شما ببینم. سری هم به من بزن. شاد و پیروز باشی |
||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
همچنین از خانم حسین زاده بابت شعر زیباشون هم تشکر می کنم. |
|||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
|
||||||||||
|
من هم از شما دو عزیز که به بنده لطف راشتین ممنونم. البته این عسل کلا اهل گریه نیست ولی اگه به زانوهاش دقت کنید بهش حق میدین. دوستون دارم. شاد باشید. |
||||||||||
