نوری به زمین فرود آمد: دو جاپا بر شن‌های بیابان دیدم. از كجا آمده بود؟ به كجا می رفت؟ تنها دو جاپا دیده می شد. شاید خطایی پا به زمین نهاده بود. ناگهان جاپاها براه افتادند. روشنی همراهشان می‌خزید. جاپاها گم شدند، خود را از روبرو تماشا كردم: گودالی از مرگ پر شده بود. و من در مرده خود براه افتادم. صدای پایم را از راه دوری می‌شنیدم، شاید از بیابانی می‌گذشتم. انتظاری گمشده با من بود. ناگهان نوری در مرده‌ام فرود آمد و من در اضطرابی زنده شدم: دو جاپا هستی‌ام را پر كرد. از كجا آمده بود؟ به كجا می‌رفت؟ تنها دو جاپا دیده می‌شد. شاید خطایی پا به زمین نهاده بود.