گالری تصاویر "جواد شیدا"

         
عکس
نام :   زردشدگی... (امتیاز : 6)
عکاس :   جواد شیدا (امتیاز : 1572)
نوع دوربین :   Canon
مدل دوربین :   Canon EOS 60D
شاتر :   1/8 ثانیه
ایزو :   200
نظرات :   5
بازدیدها :   943
تاریخ ارسال :   ۱۹ آذر ۱۳۹۳
علاقه‌مندی‌ها :   0
دسته‌بندی سايت :   اجسام بیجان , مفهومی
توضیحات عکاس
زردشدگی/ حال این روز های من است...

"۱۰:۵۰ ۲۳ آذر ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (0) | فروغ کریمی (7)

هر چقدر نگته میکنم سوال اولی که با دیدن عکس در ذهنم پیدا شد بی جوابتر می ماند، آنجا کجاست؟ لدان کچای چشت در است؟! آیا اصلا آن در است؟

خاک گرفتگی خیلی بیشتر از زردشدگی در عکس داد میزند
"۱۰:۵۲ ۲۳ آذر ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (0) | فروغ کریمی (7)

با عرض معذرت از غلطهای املایی نظر قبلی
"۲۲:۳۳ ۲۴ آذر ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (2) | شادی آفرین آرش (7742)

در روانشناسی رنگ، زرد علاوه بر آنکه نمود شور و هیجان هست، نمودی از سستی و کاهلی هم به شمار می رود، شاید مرز این دو با این پارادوکس قوی در فضا و به واسطه عناصر وابسته به آن مشخص گردد، در این فضا، رنگ در جهت معناست، و سستی و کاهلی به خوبی در عکس به واسطه فضا، المانها و رنگ که در اینجا کدر و همسان با فضاست، نمایان می شود، زردشدگی، نامی کنایی ست و توضیحات بیانگر به نوعی همذات پنداری با المانهای شاخص عکس. فضا بوی کهنکی و فراموش شدگی می دهد، بوی بیماری، رنگ و بویی غبارگرفته...
"۰۰:۲۰ ۲۵ آذر ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (2) | فرهاد افشین (789)

قاب در قابی که با نگاهی مفهومی به رنگ زرد،با کمک المان گل پژمرده ای در گوشه تصویر،سرشار است ازمفاهیم زردی ،پاییز،سرما،افسردگی،پژمردگی،انتظار روزهای سردتر زمستان.
حسی که عکاس با کمک چند المان ساده و در قابی قدیمی در مخاطب ایجاد کرده است با وجود سادگیهایش،بسیار پر نفوذ بوده و احساس همذات پنداری را ایجاد می کند.
شره های رنگ و قطرات رنگ زرد کناره تصویر،جلوه بصری زیبایی در کل کار ایجاد کرده است ،بافتی بسیار زیبا از جنس زرد.
"۰۴:۲۵ ۲۸ آذر ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (2) | محمد جواد شفیعیان (9750)

گاهی هنرمندان برای فرار از کوله بار غم و اندوه و یا کمرنگ کردن حس تنهایی خویش به انتشار چنین قابهای دست می زنند..


قاب در قاب فوق با المانی های پژمرده و خشک شده انعکاس شفاف از بازگویی حال و احوالات کنونی یک هنرمند که مخاطب را دعوت به اشتراک و به گونه ای همزادپنداری و ارتباط ذهنی و حسی با خود فرا می خواند


گریز از پوسیدگی و رخوت , سرآغاز پویندگی و بالندگی است....