گالری تصاویر "کیارش کرمی"

         
عکس
نام :   مانیفست (امتیاز : 4)
عکاس :   کیارش کرمی (امتیاز : 730)
نوع دوربین :   Canon
مدل دوربین :   Canon EOS 550D
نوع لنز :   Canon
مدل لنز :   Canon EF-S 18-55mm f/3.5-5.6 IS
فیلتر :   UV
دیافراگم :   F5.6
سنسور :   16 MP و بالاتر
شاتر :   1/500 ثانیه
ایزو :   800
نظرات :   3
بازدیدها :   765
تاریخ ارسال :   ۱۲ آذر ۱۳۹۳
علاقه‌مندی‌ها :   1
دسته‌بندی سايت :   حیوانات , مفهومی , فتو آرت
توضیحات عکاس
بدون شرح

"۲۰:۵۳ ۱۳ آذر ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (2) | شادی آفرین آرش (7742)

آندره برتون پایه گذار مانیفست سورئالیسم می نویسد:
مى خواستم راه را براى کار تازه اى بازکنم، رمانى که از قید و بند منطق رهاباشد، رمانى که بیرون از لجن زار واقع گرایى نوشته شده باشد.
اولین اصل که او تعریف کرد وجود چشمانی است که به روزمره گی ها عادت نکرده باشد. دوم اینکه نقاشی باید در پس ظاهر، چیزهای دیگری را نیز به نمایش بگذارد و در نهایت اینکه نقاشی باید گونه ای نسخه برداری از مدل درونی باشد.
به عبارتی توجه به رویا و فعالیت نا خودآگاه و خود بخودی ذهن؛ سورئالیسم را رقم می زند.
آنچه در این تصویر نیز نمود قابل توجهی یافته ست؛ خلق موجودی خارق العاده که به واسطه ی اتصال سر به وسیله ای مکانیکی؛ معنا گرفته ست... موجودی که به نوعی در برانداختن طبیعت نقش مهمی را ایفا می کند.
در نگاهی عمیقتر به سبب آنکه این نوع براندازی؛ شیوه معاصر یشریست؛ ژه نظر می رسد که عکاس این فعل را به واسطه این تلفیق عملی حیوانی و خارج از احساسات ناب بشریت و انسانیت قلمداد می کند.
"۲۱:۴۲ ۱۷ آذر ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (2) | فهیمه درودی (1097)

سگی می میرد
و می داند
که مثل یک سگ می میرد
او سگ است

اما کسی می تواند بگوید
آن سگ
مثل سگ می میرد
او آدمی ست

- شاعر : اریش فرید

سوررئالیسم که خود را برانگیخته از نابسامانی ها و آشفتگی های انسان قرن بیستم معرفی می کند ، همواره در پی آن بوده است تا مستقل از مکاتب پیشین ، آدمی را از قید تمدن سودجوی کنونی رهایی بخشد . این مکتب در پی آن برخواست تا شرایط متناقض رویا و واقعیت را پیش بکشد و بدین ترتیب نوامیس واقع گرایی محض را به بازی بگیرد . در هنر عکاسی این متن با به پیش کشیده شدن عناصر، اشیا و در مجموع مشاهدات روزمره و به ویژه مکرر ، در صورتی غیرعقلایی ، طرح خود را پیش می برد .

در تصویر پیش رو این مطلب به عین قابل بازیابی است ؛ که تجسم آدمیزاد در تجسدی حیوانی می تواند برای خود در نیروی انقلابی سوررئالیسم ریشه پیدا کند .این شرایط به واسطه ی توده های ابر و محدود کردن آسمان تشدید می شود . حرکت از زمینه به سطح رویی عکس با گذر از منطقی عکاسانه ما را به عنوان اصلی این مناقشه می برد ؛ سر به ظاهر سازنده جرثقیل ، به شکلی وارونه ، به یک درخت ختم می شود که به واسطه نمود در صورتی غیرمنطقی مخاطب خود را به پرده ی دوم این نمایش می برد ، جایی که سازندگی مبدا یک ویرانی ست ، جدا از آن که این جمله ، پیش زمینه ای تاریخی دارد ، می تواند بیانگر نگاهی منتقدانه به مسئله صنعت گرایی باشد . حدف رنگ انتخاب عمومی ای برای کادر های چنین است چرا که وجود رنگ معلولیتی برای خود ندارد .

سپاس از اشتراک

* شعر رو از این جهت نوشتم که به عنوان یک مخاطب عام اولین چیزی بود که تو ذهنم اومد
"۲۳:۳۰ ۱۷ آذر ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (0) | اعظم واعظ شهرستانی (230)

ثبت بسیار خلاق وبکر افرین برشما