گالری تصاویر "شیوا بابابیگی"

         
عکس
نام :   (امتیاز : 10)
عکاس :   شیوا بابابیگی (امتیاز : 163)
نوع دوربین :   Canon
مدل دوربین :   Canon EOS 1100D
نظرات :   14
بازدیدها :   1157
تاریخ ارسال :   ۱۶ فروردين ۱۳۹۳
علاقه‌مندی‌ها :   1
دسته‌بندی سايت :   اجسام بیجان , پرتره از خود
توضیحات عکاس

"۲۳:۵۸ ۱۷ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (2) | مسعود(محمد حسین) ثبوتی (5622)

...
نقل قول از ویکی پدیا

در عکاسی کوبیستی از نوعی کلاژ بهره می‌گیرند، درهم ریختن فضای واقعی توسط چسباندن عکسهای مختلف از زوایای مختلف صورت (در پرتره کوبیستی) و چیدمان تصویری با استفاده از عناصر غیر همگون برای رسیدن به مفاهیم کوبیستی. همچون دیگر سبک‌های عکاسی نوعی ساختار شکنی تصویری با کم و زیاد کردن عناصر اصلی تصویر با اسلوب و ساختار کوبیسم در نقاشی، می‌توان گفت فضای پرسپکتیوی یا فضایی که از یک نقطه دید واحد نمایان شده است. کوبیسم با همزمان کردن نقاط دید مختلف، یکپارچگی قیافهٔ اشیاء را به هم می‌زند و به جای آن شکل «تجریدی» یا (آبستره) را ارائه می‌کند. بدین معنا که عکاس کوبیست اشیاء را در آن واحد از زوایای مختلفی می‌بیند، اما تمامی تصویری را که دیده است به ما نشان نمی‌دهد. بلکه فقط عناصر و اجزایی از آنها را انتخاب و روی سطح دو بعدی تصویر می نمایاند. از این روست که یک اثر کوبیستی، مغشوش، درهم و غیر طبیعی جلوه می‌کند. بنابراین عکاس کوبیست که دیگر در بند یک نقطه دید واحد (مانند عکاسی رئال) نیست و می‌تواند هر شیئی را نه به عنوان یک قیافهٔ ثابت بلکه به صورت مجموعه‌ای از خطوط، سطوح و رنگها ببیند. و با ترکیب این ابعاد عکس کوبیستی ارائه کند.

عکاسی کوبیستی

ممنون از اشتراک
موفق باشید.
"۰۰:۳۸ ۱۹ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (0) | شیوا بابابیگی (163)

متشكرم از لطفتون و اطلاعاتي كه باعث شديد بخونم و بيشتر درباره ي اين سبك بدونم.

"۰۰:۳۸ ۱۹ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (0) | مسعود(محمد حسین) ثبوتی (5622)

با تشکر
لطفا در مورد تکنیک استفاده شده توضیح بفرمایید.

"۰۰:۳۸ ۱۹ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (0) | مسعود(محمد حسین) ثبوتی (5622)

با تشکر
لطفا در مورد تکنیک استفاده شده توضیح بفرمایید.

"۰۰:۳۸ ۱۹ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (0) | شیوا بابابیگی (163)

يك تركيب كوچك از دستاورد هاي ساده ي فوتوشاپ. نويز و استمپ و غيره...
"۲۱:۵۰ ۱۹ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (2) | امتیاز (0) | اعظم واعظ شهرستانی (230)

سلام
سبک کوبیسم شده وخیلی خوبه دقیقا شبیه نقاشی های پیکاسو شده مرحبا ومثل عکاسی های نچوی
سرفرازوسربلند

"۲۱:۵۰ ۱۹ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (2) | امتیاز (0) | شیوا بابابیگی (163)

همین که این اثر یادآور نام های بزرگی چون پیکاسو و نچوی بوده حتی در لغت نیز باعث شعف مندی من میشه.... سپاس از شما.
"۲۲:۰۸ ۱۹ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (2) | امتیاز (0) | آرش میرزایی قاضی (363)

فوق العاده ست!
"۰۹:۱۶ ۲۰ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (3) | امتیاز (2) | شادی آفرین آرش (7742)

واقعیتی تغییر یافته... سپاس.
"۱۶:۲۶ ۲۰ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (0) | جواد شیدا (1572)

این یک عکس نیست
یک شعر است
آن هم نه سپید
سیاه مثل اندوه
شاعراین عکس
یک زن است...

"۱۶:۲۶ ۲۰ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (0) | شیوا بابابیگی (163)

و حتی به معنیِ شدن در لایه ای عمیق تر... سپاس از شما
"۰۱:۲۴ ۲۱ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (3) | احسان قنبری فرد (9266)

عکس «شیوا بابابیگی» به واسطه بازی عکاسانه با موضوع، نوع موضوع انتخاب شده و تغییر ماهوی موضوع انسانی به موضوعی بی‌جان و فرمال، به شدت یادآور برخی از پرتره‌های عکاسی شده توسط Man Ray است
"۲۱:۱۸ ۲۱ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (3) | فهیمه درودی (1097)

می توان از آینه به عنوان محور گسترش اندیشه بهره برد : نخست ، یک قاب عکس همواره و ناآلوده و مستند از واقعیت جاری است ؛ شکست این صورت از واقعیت ، شکست صورت ظاهر واقعیت می شود ، تا انگشت اشاره را به سمتی دیگر بچرخانیم و در روندی فرمال ، ایده را در جستاری از فرم ظاهری واقعیت طرح ریزی کنیم .
چهره زن ، نخستین شناسه ای ست که راهنمای این جستار می شود . در یک پوست و سطح سبک و پایین ، چهره زن نقطه ای از توجه بر یک زیبایی احتمالا دوست داشتنی شناخته می شود . در وهله ی نخست ، شکست چهره ، این سطح سبک را برای شکل دادن و نمایش یک عمق در هم می ریزد و این یک آغاز برای توجه به وجود یک دقت ِ نظر جنس گرایانه به زن می شود که سویه ای از توضیحاتی فمنیستی به خود می گیرد . نگاه آرام و وسیع زن و بی دقتی به آینه ، با فاصله گرفتن از آن زیبایی احتمالا دوست داشتنی ، این بار در تفسیری از زیبایی شناختی صحیح ، آن سویه های فمنیستی را مغشوش می کند ؛ چرا که اگر تصمیم داشته باشیم تنها با این روی کرد ، تماشای این قاب را ادامه دهیم ، ناتمام بازمی مانیم ، با توجه به این که در این تعریف لذت بردن زن از تماشای صورتش در آینه ، برخاسته از طبیعت او در توجه به زیبایی ، خط می خورد و تنها توجه کردن به یک جنسیت از زن ، بی دم و دنباله می ماند ؛ و این همچنان نقش آینه است . این جا ناچار می شویم تا از جنس زن به هویت زن پی ببریم و جداً سمت و شیوه ی نگاه سوژه ی زن ، این جا عمیق و حقیقی درک می شود ؛ نه حتی زنانگی ای ، آن چنان که گوته در بندهای پایانی فاوست ، با عبارت لطیف " زنانگی ابدی ما " بدان اشاره کرد ، بل که شکست آینه ما را به زنانگی ای زخم خورده و در خاک فراموشی نشسته می برد ؛ شاید نه تماما چیزی باشد که نیچه از ما در پیوند دو روح زنانه و مردانه مان تعبیر می کند ، اما بسیار مرا به سمت این قطعه ی کوتاه از او می برد " در پی عشق جستن / و همواره ، نقاب ها / نقاب های نفرین شده یافتن / و ناگزیر در هم شکستن "
بهره بردن از شکست صورت دو بعدی تصویر در یک قاب عکاسی با کمک نور و البته بیش تر تاریکی ، این فرم گرایی را بسیار خوب همراهی می کند و ایده را تا آخرین لحظه هدایت می کند .

درود و سپاس از اشتراک
با آرزوی برداشت های بیش تر و دل چسب تر برای شیوای عزیز
"۰۲:۰۲ ۲۲ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (0) | امیرحسین علیداقی (2683)

یک کوبیسم عالی...
مرحبا