گالری تصاویر "جواد روئین "

         
عکس
نام :   بدون عنوان (امتیاز : 3)
عکاس :   جواد روئین (امتیاز : 98)
نوع دوربین :   Canon
مدل دوربین :   Canon SX30 IS
دیافراگم :   F4
شاتر :   1/250 ثانیه
ایزو :   200
نظرات :   5
بازدیدها :   419
تاریخ ارسال :   ۰۲ فروردين ۱۳۹۳
علاقه‌مندی‌ها :   0
دسته‌بندی سايت :   فتو آرت
توضیحات عکاس

"۲۲:۵۱ ۰۳ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (1) | امتیاز (2) | فهیمه درودی (1097)

انتخاب قاب عمودی ، نخستین انتخاب عکاس برای هدایت نگاه و ذهن مخاطب خود ست که این هدایت را به خوبی در دست می گیرد .
قرار گرفتن اجسام در محیط گاهی چنان ست که این به هم رسی اشیا ، واقعیت مادی آن ها را درگیر در نیرویی ضمنی در کشف و بازیابی آن ها می کند . این امر ، همواره از سوی عکاسان مورد توجه بوده است ؛ چرا که واقعیت محض اشیا به هم می ریزد و این با تحریک غریزه ، تصویری نو از جهان آن واقعیت می آفریند .
یک سوم پایینی کادر ، با قرار گرفتن نیمکت ، ذهنیتی از سکونی خالی از فعل را در عکس بارور می کند . یک سوم میانی ، در ادامه ی حرکت عمودی قاب ، با جای گرفتن نردبان ، این سکون را دچار اختلال می کند ؛ بی آن که حرکت ، در فعل نمایش داده شده باشد و تنها استعاره ای بصری در میان می آید . یک سوم بالایی ، در نمایش آسمان ، بالاترین مرز شناخته شده و ابر ، حامل رویدادی رویت نشده و به سوی مکانی تعریف نشده ، حرکتی که در نیمه ی میانی رخ داده است را به انجام می رسد . وجود دیوار ، به عنوان حائل بر خط افق و با ایجاد یک نارسائی برای تماشاوشناخت آن این سرانجام را در شکلی همراهی می کند که ذهن مخاطب را برای رشد رویارویی در ذهن همراه می شود

درود و سپاس از اشتراک
"۱۱:۱۳ ۰۵ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (1) | شادی آفرین آرش (7742)

معناگراست، اما از نظرم، رنگ، آن نقشِ برجسته ای که باید داشته باشد را ایفا نمی کند، کدری ی رنگهای پایین با درخشندگی آبی، سازگار نیست. نه اینکه باید همه رنگها در یک جناح باشند، مطمئنا از نشان دادنِ اینگونه ی آبی قصدی در کار بوده اما به طور کل تمرکز بیشتری را برای ویرایش می طلبد، ویرایش بر روی عکس ننشسته ست. +1.5

"۱۱:۱۳ ۰۵ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (0) | جواد روئین (98)

ممنون از توجه شما خانم ارش ..
ناسازگاری که گفتید طبیعتا مد نظر خودم بوده ولی شاید در در خشندگی رنگ ابی زیاده روی کرده باشم ولی حتما درخشندگی ان مد نظرم بود ... وقتی که چشم از پایین جرکتی عمودی به سمت بالا دارد بهتر بود مقداری فضای رنگی را همراستا با مفهوم عکس تغییربدم .... فضای رنگ پریده و کدر خب طبیعتا مربوط به زمین می باشد می خواستم اینگونه جلوه کند ...
"۱۶:۴۴ ۰۸ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (0) | میلاد عسکری گوهری (19)

قرینگی ای که در نگاه اول بر همه چیز حاکم شده، فضای رسمی و منسجم ومنجمدی را رقم زده است-بنا به سنّت رئالیسم- و در همین زمان، رنگ و بافت و سطوح(از نظر بصری) و رابطه ی اشیا(از نظر مفهومی) فضای مرموز و جذاب و برانگیزاننده ای ترتیب داده اند-بنا به سنّت سوررئال. این هم آمیزی فضایی را خلق کرده که با کلید واژه ی رئالیسم جادویی شناخته می شود.البته واکاوی تصویر عکاسانه با سبک های نقاشی نگاه مطلوبی نیست، اما عکس حاضر خود بسیار به نگرش نقاشانه نزدیک شده است.
موردی که عکس را به فضای سوررئال وارد می کند هم جواری غیر منطقی ابژه هاست (نمودی از مثال معروف همجواری چتر وچرخ خیاطی بر میز جراحی*) نردبانی قدیمی و رنگ باخته بر روی نیمکتی تیره، رو به روی دیواری رنگ پریده و رنگ باخته، سطح سبز یک نواخت، آسمانی با آبیِ اغراق شده و ابری موازی و به صورت دقیقی هم طول با نیمکت. منطق ترکیب بندی ابژه ها تکرار و تاکید است,تکرار تک رنگ های قرمز، کهنگی دیوار و چهار سطحِ آسمان،نوارِ سبز وبافتِ سنگی پشت نیمکت و زمین که دقیقا هم اندازه با آسمان است.
ترکیب بندی آراسته و بدونِ زوائد عکس، این احتمال را مطرح می کند که با عکسی صحنه آرایی شده طرف هستیم که به شخصه امیدوارم اینگونه نباشد،زیرا به شدت روایت نخنما و ضعیفی خواهد داشت(رسیدن نمکت کهنه با نردبانی رنگ پریده به آسمان و مفهوم رهایی!) اما برای ثبتی یافت شده و بهترین استقاده از زمان و ترکیب دادن عکس، تصویر خوبی است؛ اما انتظار می رود بر نقطه تاکید و هچمنین تعمیق روابط عناصر عکس تلاش بیشتری شود.

*ماکس ارنست برای ما تشریح می‌کند که چگونه زیبایی می‌تواند بر طبق فرمول ایزیدور دوکاس (کنت دولتره آمون): "از ملاقات «یک چرخ خیاطی با یک چتر بر روی میز تشریح» به وجود آید. یعنی «واقعیتی ساخته و پرداخته که مقصود ساده‌لوحانه از آن قبلا برای همیشه تعیین شده است (چتر) در حضور واقعیت دیگری که از آن بسیار فاصله دارد و باز هم به همان پوچی (چرخ خیاطی)، در نقطه‌ای که هر دو باید احساس غربت و غرابت کنند (میز تشریح)، عملا از مقصد ساده‌لوحانه‌اش و از هویتش جدا می‌شود، از مطلق ساختگی خود فراتر می‌رود و به مطلق تازه‌ای می‌رسد که حقیقی و شاعرانه است.(مکاتب ادبی/رضا سید حسینی) ."
2+

"۱۶:۴۴ ۰۸ فروردين ۱۳۹۳" | مفید (0) | امتیاز (0) | جواد روئین (98)

سپاس از حضور شما جناب عسگری
ااز این مکان بار اول که رد شدم صحنه به همین شکل بود ولی دوربین همراه نداشتم ... بار دوم که به مکان رجوع کردم نردبان پایین بود نردبان را بالا گذاشتم و عکس را گرفتم البته فضای عکس بازتر هست جهت ترکیب بندی موردنظر عکس 10 درصد کراپ شده است
تشکر