گالری تصاویر "آرش اشکر"

         
عکس
نام :   (امتیاز : 27)
عکاس :   آرش اشکر (امتیاز : 1414)
نوع دوربین :   Canon
مدل دوربین :   Canon EOS 60D
نظرات :   20
بازدیدها :   1182
تاریخ ارسال :   ۲۲ فروردين ۱۳۹۱
علاقه‌مندی‌ها :   5
دسته‌بندی سايت :   انسان , فتو آرت
توضیحات عکاس

"۰۷:۲۹ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (4) | امتیاز (2) | حسین شیرزاد (1323)

با سلام و درود
یک فتو آرت زیبا فضایی غریب با انسانی گمشده در زمان ومکان که در تنهایی خویش گرفتار شده
با تشکر شاد زی ومهر افزون
"۰۹:۱۷ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (5) | امتیاز (2) | شادی آفرین آرش (7742)

واماندگی میان بی زمانی و بی مکانی ، و انسانی تنها شبیه انسان !
مخلوقی تازه برخاسته روی کره ای که نمی داند کجاست و کیست و چه باید بکند
سرشار از بهت و ناباوری ....

برایم یاد آور این شعر مولاناست

از کجا آمده ام ؟ آمدنم بهر چه بود ؟
به کجا می روم آخر ؟ ننمایی وطنم.

مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بود است مراد وی از این ساختنم.

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم.
"۱۰:۱۴ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (2) | امتیاز (0) | سامان وحدتی (246)

با سلام
یک فتو آرت زیبا از انسانی گمشده و تنها .
خیلی زیباست موفق باشید.
"۱۰:۱۷ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (3) | امتیاز (2) | غلام حسین زارع (1502)

سلام
این اثر هم در من تداعی کننده یک توهم فانتزی است که به همراه کادربندی و ترکیب بندی خوب در کنار نورسنجی مناسب و استفاده از مد سپیا به موفقیت کار کمک فراوانی نموده است

اینجا هم: قصه همیشه تکرار رهجرت و هجرت و هجرت ...

از کجا آمده ام ؟ آمدنم بهر چه بود ؟
به کجا می روم آخر ؟ ننمایی وطنم.
مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بود است مراد وی از این ساختنم.
مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم.


موفق باشید
"۱۰:۴۶ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (2) | امتیاز (2) | محمد صفرپور (923)

درود بر آرش اشکر و قابهایش که گویی احساسات منبسط انسان را به تصویر میکشند..انسان در قالبی از طنز پست مدرن.
"۱۱:۳۸ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (2) | محمد گنجه (294)

سلام
این اثر هم در من تداعی کننده یک توهم فانتزی است که به همراه کادربندی و ترکیب بندی خوب در کنار نورسنجی مناسب و استفاده از مد سپیا به موفقیت کار کمک فراوانی نموده است
"۱۳:۲۸ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (2) | محــمد عـلـی جعــفری (998)

سلام

بسیار زیبا و با مفهوم

یک دو سه چهار پنج شش هفت هشت نه ده ... پانزده
"۱۴:۰۸ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (2) | ناصر گل نظری (1628)

درود ...
...
مخلوقی که دارد از دل زمین سر بر میاورد ... مخلوقی که از خود زمین ست ... اما بی شباهت به مردمان این خاک که بر ان قدم نهاده ...
پیش میرود به سمت بی نهایتی عمیق
به سمت یک زلالی وسیع
او همانند هیچ کس نبود
او کسی زما
او کسی ز دیگران ما نبود
او خود برخاسته از همین زمین خاکی ست
راستی چه کس به او گفت ...زمین
....
یه ثبت که معنا های متفاوت رو در خودش داره .. یک رها شدن یک از خاک برخاستن دوباره ..یک برانگیخته شدن مجدد اما این بار در قالبی نو ..در قالبی که دیگر شبیه مردم این خاک نیست ... یک حس توهم فرار و رویا گونه در قالبی خاکستری ....
......
یه خلاقیت خوب و تاثیر پذیر در این اثر نهفته و اجرائی خوب از مولف برای تاثیر پذیری در منه بیننده اثر
....
ممنون از ارسال و...شاد زی
"۱۴:۴۵ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (2) | امتیاز (2) | امید امیدواری (2469)

سرگردانی و پریشانی انسان معاصر.
"۱۵:۵۱ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (0) | داود ایزدپناه (74)

زیباتر از خود اثر توصیف زیبای خانم آرش هست که منو بیشتر جذب کرد. تبریک میگم به هر دو دوست گرامی .واماندگی میان بی زمانی و بی مکانی ، و انسانی تنها شبیه انسان ! مخلوقی تازه برخاسته روی کره ای که نمی داند کجاست و کیست و چه باید بکند سرشار از بهت و ناباوری .... برایم یاد آور این شعر مولاناست از کجا آمده ام ؟ آمدنم بهر چه بود ؟ به کجا می روم آخر ؟ ننمایی وطنم. مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا یا چه بود است مراد وی از این ساختنم. مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم.
"۱۸:۳۹ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (2) | امتیاز (2) | بابک فردوسی (357)

با سلام و درود
یک فتو آرت زیبا فضایی غریب با انسانی گمشده در زمان ومکان که در تنهایی خویش گرفتار شده .واماندگی میان بی زمانی و بی مکانی ، و انسانی تنها شبیه انسان !
مخلوقی تازه برخاسته روی کره ای که نمی داند کجاست و کیست و چه باید بکند
سرشار از بهت و ناباوری ....

برایم یاد آور این شعر مولاناست

از کجا آمده ام ؟ آمدنم بهر چه بود ؟
به کجا می روم آخر ؟ ننمایی وطنم.

مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا
یا چه بود است مراد وی از این ساختنم.

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم.

"۲۰:۳۶ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (0) | حمید عزیزی خانقاهی (6679)

یا لطیف
یک فتوآرت قوی و حساب شده دیدن آن برای چندین بار خالی از لطف نیست.
موفق باشید
ببخشید محروم از امتیازدهی
"۲۱:۳۷ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (2) | امتیاز (2) | حسین خسروی (2172)

سلام به آرش عزیز
ثبت بسیار زیبا و پر مفهوم
سرگردانی و پریشانی انسان معاصر.
ممنون آرش جان
موفق باشید
از کجا آمده ام ؟ آمدنم بهر چه بود ؟
به کجا می روم آخر ؟ ننمایی وطنم.
"۲۲:۳۱ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (2) | امتیاز (0) | محمد نطاق (167)

از زیبایی های این اثر این است که شعاری نیست زیرا که همزمان امید و نا امیدی را در خود جای داده است و این دو امر را از نور سپید و سیاه چاله ای که در فضای اثر نمایان است؛ می توان دریافت و شاید بتوان گفت ذرّات امید در قالب رنگ سپید با ذرِّات نا امیدی در قالب رنگ سیاه، به هم در آمیخته اند و از دلایل دیگری که می توان برای شعاری نبودن این اثر ذکر کرد این است که اثر در کل رنگی خاکستری دارد درست همانند زندگی بشر که نه به طور کامل سیاه است و نه به طور کامل سپید.
"۲۲:۵۵ ۲۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (4) | امتیاز (0) | فهیمه درودی (1097)

درود

در اين تاريكي
با دست هاي يخ زده
تمييز مي دهم صورتم را
در برابر خودم
منزوي در بي نهايت
جوزپه اونگارتي

هرچند كه انسان حاضر ما در اين قاب راست قامت به پيش مي رود !
آن چه كه فرد در برابر امر واقع و در ترجمان زمان حاضر براي پاسخ به حضور پيچيده اي كه تنها در هيبت انديشه و ادراكي غير ملموس در خود در يافته است و ابراز او كه گاهي شناخت ناپذير ، تقليل نا پذير و پنهان ترين به نظر مي رسد به سطح پوستينش به معناي اخلاقيت و ابراز درون به برون ، دور ترين و نا ممكن ترين احتمال بازيافته مي شود ، انسان را در درگيري ِ در صورت بي انتها و در شوري بي واسطه يا شايد در واسطه ي ايمان در فرديت خود به تنهايي رها مي كند و اين تنهايي عظيم بشري است كه بشر را در انسانيت نهفته اش در جست و جوي حقيقتي كه او نا پيدايي اش را بر خاكي زمين پيدا كرده است به آواره اي بي سايه تا دور ترين ها و نا ممكن ترين ها و تا نا متصورترين پگاه ها پيش مي راند ... اين احساس عظيم انساني را هر آن چه كه تصنيف هاي فلسفي و مكتب هاي هنري به پيش مي كشند گويي آن چه كه بايد دست يافته نمي شود شايد از آن رو كه در تصوير نمي گنجد اما همچناني شگرف است كه هنرمند را در درون پاك باخته اش به خود فرا مي خواند تا اين گمشده را باز يابد ... در اين برداشت هنري ، تمركز دقيق قاب بر اين حادثه به شكلي هنرمندانه و انديشه مند در ويرايش آن براي فراهم كردن يك مسير ، جهت حركت از ذرات تا انساني كه در جستجوي خويش راست قامت به پيش مي رود و در يك تركيب تك ، فرديت و تنهايي او را به خوبي به بيان مي آورند تعابير بسيار خوبي و همواره زنده اي هستند و صورت ابهام و بهت زماني كه از انسان ِ انسان پشت مانده است و زماني كه ابديت خود را در برابر اين فعل متوقف كرده است و آن را بر فرد گشوده است

سپاس از اشتراك
پايدار باشي
+3
فهيمه !
"۰۰:۴۷ ۲۴ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (2) | :: فاطمه‌انتـظار :: (1083)

زیبا و دیدنی
نمی دانم کجا و نمی دانم چه های همیشگی موجود دو پایی که فقط می رود و می رود و...
...
درود بر شما
"۰۰:۴۸ ۲۴ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (2) | ابراهیم باختری بناب (8139)

great photo art dear arash
عکس از لحاظ تکنیک و موضوع بدون اشکال است. (عکس خلاقانه، جدید، و دارای اجرایی با کیفیت و قدرتمند است. از لحاظ تکنیک و موضوع عالی است.)
ذهن بسیار خلاقی دارین

2+
"۰۸:۰۶ ۲۴ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (1) | محمد اسکویی (907)

سلام
این اثر هم در من تداعی کننده یک توهم فانتزی است که به همراه کادربندی و ترکیب بندی خوب در کنار نورسنجی مناسب و استفاده از مد سپیا به موفقیت کار کمک فراوانی نموده است
"۱۶:۳۱ ۲۴ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (0) | حسین اسماعیلی (2353)

کار منحصربفرد و متفاوت.
"۰۱:۵۱ ۲۵ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (2) | امتیاز (2) | علی حنایی (5446)

با سلام و درود
یک فتو آرت زیبا فضایی غریب با انسانی گمشده در زمان ومکان که در تنهایی خویش گرفتار شده
موفق باشید