گالری تصاویر "اصغر خوش خلق"

         
عکس
نام :   وتن (امتیاز : 13)
عکاس :   اصغر خوش خلق (امتیاز : 2426)
نوع دوربین :   Canon
مدل دوربین :   Canon EOS 450D
نظرات :   9
بازدیدها :   992
تاریخ ارسال :   ۱۱ فروردين ۱۳۹۱
علاقه‌مندی‌ها :   1
دسته‌بندی کاربر :   پوچ انگاری
دسته‌بندی سايت :   اجسام بیجان , مفهومی , فتو آرت
توضیحات عکاس
برای تفتیش یک جغرافیای نا محدود... روی بر می بندم...

"۱۳:۰۷ ۱۱ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (4) | امتیاز (2) | اعظم آیتی زاده (424)

دنیایی داریم پر از تضاد که در تنش هایی بی مدارا شکل عوض می کنند و از آدمی هراس می سازند و قصه هایی که روایت تکرار و اندوه و تنهایی و گریزه. دنیایی بدون تصویر و خالی احاطه مون می کنه تا هر بدن تبدیل به یک سلول انفرادی بشه. این آدم خالق بزرگ دردهای خودشه و تا ابد درگیر ذهنیتی باقی می مونه که او رو متعلق به هیچ جایی نمی بینه.
"۱۳:۱۳ ۱۱ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (2) | امتیاز (1) | افشین آذریان (455)

درود بر شما
کار جدید با ادیت خوبی ارایه کرده اید،البته اگر آور شدگی را با دیافراگم بسته تر کمتر میکردید بهتر بود-فقط در مورد اسم و توضیحتان ،توضیحی بدهید متشکر میشوم و چرا دسته بندی پوچ نگاری؟

"۱۳:۱۳ ۱۱ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (3) | امتیاز (0) | اصغر خوش خلق (2426)

سلام و ادب
ضمن تشکر از سرکار خانم آیتی زاده و متن قابل تامل ایشان،

و اما دوست گرامی جناب آذریان عزیز
قبل از پاسخ از حضور شما نیز سپاسگزارم و در مورد متن و سوال شما:
فقط در مورد اسم و توضیحتان ،توضیحی بدهید متشکر میشوم و چرا دسته بندی پوچ نگاری؟

باید عرض کنم وتن یا اقتباسی از کلمه وطن نمونه ای از حس درونی ما انسان ها تعبیر شده است.
آنچه که جسم من و شما را تشکیل می دهد جزوی مرز و محدوده ی فیزیکی ماست، بر همین اساس سرزمین هر انسانی قبل از مرز های زمینی و جغرافیایی ، اندام و جوارح اوست.
سعی می کنم زیاد وارد جزئیات نشوم تا دوستان از آنچه در ذهن دارند بر این حقیر دریغ نورزند.

در مورد دسته بندی پوچ انگاری، تقریبا آن نمود درونی و شخصی هر فردی را مورد تجزیه قرار دادم، همان ظرفیت خام و خالی هر انسانی که هیچ گاه پر نمی شود و هم چنان تا رستاخیز خواهد بود و آن درونی ترین نقطه ی وجود هر موجودیست.

سپاسی دوباره از طرح مسئله
"۱۱:۰۵ ۱۲ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (2) | امیر عنایتی (5632)

ثبتی موفق در زمینه عکاسی خلا ق......
"۱۱:۴۴ ۱۲ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (4) | امتیاز (0) | سجاد حقگو (261)

در سده ی هجدهم جهان هنر دستخوش دگردیسی هایی شگرف شد
برخی از هنرمندان این دوره که نقاشان بزرگی نیز شامل این مجموعه میشدند نگاه خویش را به طبیعت ظاهری و پیش روی خود عوض کردند و در اثار انها احساسات و افکار دورنی خویش را گنجاندند نگاره های انها لبریز از احساسات عمیق درونی بود و از دیدگاه زیبایی شناسی هنر بس ستودنی در ان هنگام رمانتیک متولد شد و هنرمندان از قید بازنمایی طبیعت پیش رو که تا ان زمان باب بود رهایی یافتند
در اثر پیش رو اکسپرشن و بیان حسی در قلب فتو ارتی پر مفهوم نمایانده شده
قرار دادن انسان در مقابل طبیعت و حذف چهره ی ان در مقابل درختان برافراشته ی اطرافش ذهن و احساس بیننده را در سیتره خویش قرار میدهد و میتوان انها را نکات مثبت ارزیابی کرد
جهان پیش روی ما در این هارمونی، فراواقع گرایانه به تصویر در امده و انسان را در موقعیتی نا معلوم و وهم الود جای داده است
ابرهای مواج و هراس انگیز در بالای سر او از افکاری متشوش خبر میدهند که ذهن ابژه در این فضای متلاطم درگیر انهاست
حضور دست در کادر توانسته احساسی همچون سردرگمی و گیجی را برای بیننده القا کند
مجموعه تفاسیر اشارتی بر وجود انسان در پهنه ی بی پایان هستی دارد که ذهن او را درگیر چیستی و فلسفه های وجودی این موجود در درگاه کبریایی خداوندگار میکند
تلالو ازار دهنده ی نور بر روی پارچه ی روی صورت ابژه قابل کنترل بود و در نمایاندن فرم مورد نظر کمک شایانی نداشته و در کنار ان حالت قرار گیری دست بر روی صورت کمی غیر واقعی به نظر میرسد و با بهبود این مسائل فنی ثبتی موفقتر پیش روی دیدگانمان خواهیم داشت .
با سپاس از نگاه زیباتان
پایدار باشید .
"۱۹:۵۹ ۱۲ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (2) | شهرام رشیدی (6836)

با سلام خدمت دوست عزیز
ثبتهای موفق شما نشان از خلاقییت شماست مانند همیشه پر از مفهوم
با سپاس از حضور گرمتان
"۲۰:۲۲ ۱۲ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (2) | هومن صادقی (682)

درود بر شما
به نظر حقیر خلاقیت ، تخیل و تفکر مهم ترین فاکتور هاییست که یک هنرمند به آن نیاز مند است و با این اثر مشخصا شما از آنها برخوردارید
شادزی
"۰۱:۰۶ ۱۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (1) | امتیاز (2) | حسین ملکی (5639)

با سلام خدمت دوست عزیز
ثبتهای موفق شما نشان از خلاقییت شماست مانند همیشه پر از مفهوم
با سپاس از حضور گرمتان
"۲۱:۴۶ ۱۳ فروردين ۱۳۹۱" | مفید (2) | امتیاز (2) | حسین خادمی (1848)

دنیایی داریم پر از تضاد که در تنش هایی بی مدارا شکل عوض می کنند و از آدمی هراس می سازند و قصه هایی که روایت تکرار و اندوه و تنهایی و گریزه. دنیایی بدون تصویر و خالی احاطه مون می کنه تا هر بدن تبدیل به یک سلول انفرادی بشه. این آدم خالق بزرگ دردهای خودشه و تا ابد درگیر ذهنیتی باقی می مونه که او رو متعلق به هیچ جایی نمی بینه.