گالری تصاویر "آرش اشکر"

         
عکس
نام :   (امتیاز : 43)
عکاس :   آرش اشکر (امتیاز : 1414)
نوع دوربین :   Canon
مدل دوربین :   Canon EOS 60D
نوع لنز :   Canon
مدل لنز :   Canon EF 17-40mm f/4.0L USM
نظرات :   31
بازدیدها :   1848
تاریخ ارسال :   ۲۳ آبان ۱۳۹۰
علاقه‌مندی‌ها :   10
دسته‌بندی سايت :   مفهومی , فتو آرت
توضیحات عکاس

"۱۲:۴۷ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (10) | امتیاز (2) | حمید عزیزی خانقاهی (6679)

با سلام وادب
فتوآرت زیبایی با ترکیب بندی خوب . نوع مدانتخابی نیز در این امر تاثیرگذار می باشد.
موفق باشید
"۱۲:۵۸ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (6) | امتیاز (2) | شاهرخ مظفری (661)

با سلام
دوست عزیز م
ادیت بسیار زیبا و در بند مهفوم اثر
که تاثیر بسیاری روی القای مفهوم داره
این کارم به علاقه مندیم اضافه کردم
موید و موفق
"۱۲:۵۹ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (6) | امتیاز (2) | حسین ملکی (5639)

با سلام وادب
فتوآرت زیبایی با ترکیب بندی خوب . نوع مدانتخابی نیز در این امر تاثیرگذار می باشد.
موفق باشید
"۱۳:۰۵ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (6) | امتیاز (2) | مژده یونس مهاجر (1363)

با سلام...
فتو آرت زیباییست دوست من...
نوع ادیت و سیاه سفیدیش بکنار.اون فرد اعدام شده از درخت یک چیز دیگست...
پراز مفهوم وحرف های ناگفته...
نگاهتان ستودنی...
همیشه موفق باشید...
"۱۳:۳۸ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (5) | امتیاز (0) | محمودرضا ذبیحی پور (24)

سلام
فتوآرت جالب با ترکیب بندی خوب
1+
"۱۴:۲۴ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (11) | امتیاز (0) | ناصر گل نظری (1628)

درود ....
.......
بازی را عوض می کنی
و خود را از طنابی می آویزی
که سال ها پیش بر آن تاب خورده ای ...

........
یه ثبت مفهومی در خور که انسان رو درگیر خودش می کنه ... یه نیمکت که داره توسط این بادکنک ها بلند میشه که شاید داره به سمت پای کسی میره که اونجا خودش رو دار زده و تا بلکه نجات بده اونو .... چون اون سال ها روی همین نیمکت می نشست ... و حالا اون باید بره که اونو روی خودش قرار بده ...
.......
قضیه مرگ و خود کشی داستانیه که همیشه با انسان همراه بوده ... یک داستان و تفکر به غایت تلخ ...
......
ایدت و انتخاب مود سیاه وسفید و بک که نویز دار شده هم به مفهوم بهتر کار کمک کرده ...
.......
ممنون از ارسال و ...شاد زی
"۱۴:۲۵ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (5) | امتیاز (0) | ناصر گل نظری (1628)

محروم از امتیاز دهی ... +2
"۱۴:۲۶ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (4) | امتیاز (2) | امین رحمانی (1956)

با سلام
دوست عزیز م
ادیت بسیار زیبا و در بند مهفوم اثر
که تاثیر بسیاری روی القای مفهوم داره
ولی نویز در تصویر از امتیاز آن کاسته است.

بدون نویز 3+
"۱۵:۰۵ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (2) | امتیاز (0) | ehsan yasini (7)

سلام دوست گرامی . edite زیبایی داره . تر کیب بندی مناسب موضوعی . فقط نویز تو تصویر زیاده. کارت امضا داره. تبریک می گم. واقعا زیباست
"۱۷:۱۴ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (3) | امتیاز (2) | رضا نوروزی (718)

با سلام
ایده زیبایی داشتید که به خوبی اجرا کرده اید.لذت بردم
به نظر من کنی گرین و نویز اضافه شده سنگین هست.
موفق باشید.
"۱۷:۳۰ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (4) | امتیاز (2) | سهیل شهبازی (3133)

سلام
ایده ای زیبا + تلاش = ثبتی زیبا
همه چیز خوب پیش رفته اما این مقدار نویز عمدی در این کار لازم نبود
موفق باشید
"۱۸:۲۱ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (5) | امتیاز (2) | میثم خستوان (3749)

سلام و درود
ایده جالبیست...
بحث مفصلیست، قطع بی اختیار جریان زندگی یا پایان دادن اختیاری... من که دومی را ترجیح میدهم شما چطور؟

بازی را عوض می کنی
و خود را از طنابی می آویزی
که سال ها پیش بر آن تاب خورده ای ...
"۲۰:۳۴ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (4) | امتیاز (2) | محمد رضا مومنی (8547)

زیباست با ایده ای جذاب.
"۲۰:۴۲ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (4) | امتیاز (2) | آرش نصیری (11202)

سلام دوست عزیز

ثبت درخور تاملیست
کامنتهای زیادی پای این عکس نوشته شده اما تنها یکی از دوستان در مفهوم کار کنکاش کرده اند:

1.بازی را عوض می کنی
و خود را از طنابی می آویزی
که سال ها پیش بر آن تاب خورده ای ...


2.یه ثبت مفهومی در خور که انسان رو درگیر خودش می کنه ... یه نیمکت که داره توسط این بادکنک ها بلند میشه که شاید داره به سمت پای کسی میره که اونجا خودش رو دار زده و تا بلکه نجات بده اونو .... چون اون سال ها روی همین نیمکت می نشست ... و حالا اون باید بره که اونو روی خودش قرار بده ...
.......
قضیه مرگ و خود کشی داستانیه که همیشه با انسان همراه بوده ... یک داستان و تفکر به غایت تلخ ...


تعبیرهای خوبیست برای این کار

واما برداشت من در تکمیل حرف این دوستمان
حتی بادکنکهای یکسان هم نمیخواهند یا توانش را ندارند که برای نجات شخص به همراستایی برسند

واقعا فتوآرت قوی و زیباییست

موفق باشید
"۲۱:۲۶ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (2) | امتیاز (0) | نوید پیلوار (2)

با سلام
ایده زیبایی داشتید که به خوبی اجرا کرده اید.لذت بردم
"۲۲:۰۱ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (8) | امتیاز (3) | مهدی تکلّـــو (2660)

1547...

بررسی محتوایی اثر :
ثبت فوق نمونه ی کاملی است از سورئالیسمی که بوی حالت نمایی یا سبک هیجان گرایی ( اکسپرسیون ) نیز می دهد .

ثبتی موفق که نشانگر آشنایی مولف با زبان نشانه ها و سواد بصری است . نشانه ها در کنار یکدیگر به ساخت معنا و ضمیر عکس می پردازند و دال ها به مدلول ها منجر می شوند و سپس مدلول ها معنا را ساخته و به صورت یک پیام مستدل از دستگاه معنایی ثبت خارج می کند .

حضور یک نیمکت در این ورطه خشک و بی آب و علف اولین عاملی می شود که با نوع نگرش و یا نگارش مولف آشنا شویم .

بالا رفتن نیمکت توسط تو بادکنک اولین زمینه خرق عادت را در این ثبت کلید می زند و ما را در مسیر به معنا رسیدن به پیش می برد . پس سورئال یا غیر واقعی بودن عکس در این جا بی اندکی تردید اثبات می گردد.

نیمکت یا صندلی جایی است برای آن که انسانی بر آن بنشیند ، حال که از انسان خبری نیست می توان به نیستی ، فراموشی و یا حتی مرگ تعبیر نمود . و هم چنین بالا رفتن و از کادر که محدوده ی روایی ماست خارج شدن نیز می تواند این معنا را تشدید کرده و دلالتی بر از دست رفتن مقام ها و جایگاه ها و فراموشی و نابودن گشتن خاطره ها داشته باشد .

پس از این صندلی آن هنگام که از محدوده عمق میدان خارج می شویم و دور تر می رویم ، در زمینه ی عکس تک درختی را می یابیم که انسانی که از آن به دار آویخته شده است. این مفهوم ذهن ما را قلقلک می دهد .

ثبت از دو فاز تشکیل شده است . فاز به معنای سکانس یا محل رخداد حوادث ثبت . یکی در فورگراند و دیگری در بکگراند . که هر دو پیام هایی دارند و مخاطب به صورت مداوم ، در طی مدت نگریستنش به ثبت ، بارها این مسیر از جلو تا زمینه ی عکس را طی میکند . چرا که معنای هر دو مکمل یکدیگر و اشتراک آن ها همان چیزی است که از آن به معنا و متن عکس یاد می کنیم .

انسانی از درخت به دار آویخته شده است . انسانی با جسمی تاریک که به سایه می نماید ( فراموشی ) . این المان معنای ثبت را دگرگون کرده و موجب می شود تأویل هایی که تا کنون داشته ایم نیازمند تجدید نظر شوند . پس خوانش صحیح عکس را از عقب به جلوی عکس عنوان دهیم . ( من هم در خوانشم عجله کردم )

حال که تمام نقاط کلیدی ثبت ( دو فاز مذکور ) را برانداز کرده ایم تصمیم گیری در مورد مفهوم ساده تر می شود . به راحتی میتوان حدس زد که غالب تعابیر بر آمده از ثبت با مفهوم مرگ و نیستی ارتباط تنگاتنگی دارند .

بررسی نمادها و رمزگان :
من که در جهت خوانشم به ثبت عجله کرده بودم اکنون بازنگری میکنم . درخت را می توان نماد و نشانه ی حیات و زندگانی و استحکام و بقا دانست . حال که انسانی در کنار نماد بقا ، فنا می شود به درک بالای مولف از زبان نشانه پی می بریم و در می یابیم که آرایه پاردوکس علاوه بر شعر و ادبیات در عکاسی هم جای دارد .

داستان جالبی در ثبت در حال گویش است . به دقت به ثبت گوش کنید !! انسانی آن دور می میرد و این روح اوست که به سمت آسمان پر می کشد . آری و چنین است که من در نگاهی ضمنی به عکس به مدد استعاره، بالا رفتن صندلی را پرکشیدن روح او به آسمان می دانم . نه الزاماً روح بلکه روح در اینجا به معنای ذات و حقیقت و ماهیت انسان . حقیقتی که به آسمانی می پیوندد .

بار معنایی و ارتباط میان نشانه ها در این ثبت آن قدر گیراست که مجاب شدم سخنی از ظاهر و ترکیب عکس به میان نیاورم .

سپاســ

"۲۲:۰۱ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (3) | امتیاز (0) | مهدی تکلّـــو (2660)

جناب اشکر عزیز ،
از یک کیلومتری هم می توانم عکس های شما را تشخیص بدهم . عکس هایی که با اندیشه ی منتقدانه ام پیوند صمیمی و نزدیکی دارد .
لطفا با بنده تماس بگیرید : mtsnpg13@yahoo.com
متشکرم

"۲۲:۰۱ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (4) | امتیاز (0) | علیرضا میرزایی (635)

از نوشته‌ های موشکافانه و بینظیرت یاد میگیرم آقای تکللو
ممنون
"۲۳:۱۳ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (2) | امتیاز (0) | مجتبی ب (دزفولی) (464)

آفرین بر شما
"۲۳:۱۴ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (3) | امتیاز (2) | روح اله ایزدشناس (1670)

سلام دوست عزیزجناب اشکر

گرین فراوان دآسمانی که باابرهایی سیاه وسنگین پوشده است وتیرگی وسیاهی غالب در ثبت؛ ازهمان آغاز فریادتراژیک وغم انگیزی رادر متن سرمی دهد
بودن ونبودن ومرگ انسان را اویخته به درختی که سرزنده وقدکشان به بالاست .آنجا که سنگینی وجمود مرگ، انسانی را به پایین میکشد،کمی پیش تر سبکبالی بادکنکها یادوخاطره ی او را به بالا می برد.
"۲۳:۲۹ ۲۳ آبان ۱۳۹۰" | مفید (3) | امتیاز (2) | محمد آگاه (2183)

سلام،
کار خوب و زیبایی انجام داده اید. ایده ای مبتکرانه به اجرا گذاشته اید و ویرایش به خوبی انجام شده است. موق باشید.
"۰۰:۰۰ ۲۴ آبان ۱۳۹۰" | مفید (5) | امتیاز (3) | علیرضا میرزایی (635)

دهن کجی به قوانین فیزیک نیوتونی، همراه با نگاهی هستی‌شناسانه و اومانیستی به انسان و کنکاش در تقدیرگرایی و سرنوشت .همراه با اجرایی بی‌نظیر که نشان از کارکشتگی عکاس در برخورد با ابزار دارد.
ممنون از این نوازش پرسشگرانه نگاه
"۰۵:۴۳ ۲۴ آبان ۱۳۹۰" | مفید (1) | امتیاز (2) | محسن اعتمادی فر (2272)

درود

بادکنک ها را هراس گرفته است. . . . از صحنه ی اعدام .
و چه پا بر جا مانده است سنگینی جسم در جایی که باید.
لذت بردم.
موفق و پیروز باشید.

محسن
"۰۷:۲۶ ۲۴ آبان ۱۳۹۰" | مفید (1) | امتیاز (2) | کرامت اله سراندیبی (1459)

دورد
ایده ای زیبا + تلاش = ثبتی زیبا
همه چیز خوب پیش رفته اما این مقدار نویز عمدی در این کار لازم نبود
موفق باشید و خرسند
"۱۱:۴۹ ۲۴ آبان ۱۳۹۰" | مفید (1) | امتیاز (0) | hamed safaei (1)

درود بر آرش عزيز..
همچون كارهاي نمايشگاه عالي

و باز هم بادكنك و باز هم درخت..
و انسان آويز بر دار
انسان معلق ...
"۱۲:۴۷ ۲۴ آبان ۱۳۹۰" | مفید (2) | امتیاز (2) | محمد صفرپور (923)

این غلظت از گرین بسیار مناسب با ثبت همسو شده و در القای حس و منظور مولف به قاب کمک شایانی میکند...
+3
آفرین دارد.
"۱۴:۲۲ ۲۴ آبان ۱۳۹۰" | مفید (1) | امتیاز (3) | احسان قنبری فرد (9266)

قاب های مربع و جادویی ات همیشه زیبا است آرش عزیز.. سرشار از معنا.. لبریز از تکنیک..
"۱۸:۴۶ ۲۴ آبان ۱۳۹۰" | مفید (2) | امتیاز (2) | موسی الرضا رضائیان (1373)

درود ....
.......
بازی را عوض می کنی
و خود را از طنابی می آویزی
که سال ها پیش بر آن تاب خورده ای ...
........
یه ثبت مفهومی در خور که انسان رو درگیر خودش می کنه ... یه نیمکت که داره توسط این بادکنک ها بلند میشه که شاید داره به سمت پای کسی میره که اونجا خودش رو دار زده و تا بلکه نجات بده اونو .... چون اون سال ها روی همین نیمکت می نشست ... و حالا اون باید بره که اونو روی خودش قرار بده ...
.......
قضیه مرگ و خود کشی داستانیه که همیشه با انسان همراه بوده ... یک داستان و تفکر به غایت تلخ ...
......
ایدت و انتخاب مود سیاه وسفید و بک که نویز دار شده هم به مفهوم بهتر کار کمک کرده ...
.......
ممنون از ارسال و ...شاد زی
"۲۳:۱۶ ۲۴ آبان ۱۳۹۰" | مفید (1) | امتیاز (0) | محمد حسن تاجیک (319)

با سلام وادب
فتوآرت زیبایی با ترکیب بندی خوب . نوع مدانتخابی نیز در این امر تاثیرگذار می باشد.
موفق باشید.
"۱۱:۱۰ ۲۵ آبان ۱۳۹۰" | مفید (1) | امتیاز (2) | شادی آفرین آرش (7742)

همه چیز در عدم تعادل ، حتی خط افق ... یک ساختار شکنی ی به جا برای رسیدن به مفهوم سورئالی ...
"۲۰:۲۸ ۰۴ آذر ۱۳۹۰" | مفید (0) | امتیاز (0) | مهدی قلی پور سلیمانی (95)

آفرین پسر
عکستو دوست دارم