گالری تصاویر "سپهر دلیل صفایی"

         
عکس
نام :   بدون عنوان (امتیاز : 1)
عکاس :   سپهر دلیل صفایی (امتیاز : 375)
نوع دوربین :   Nikon
مدل دوربین :   Nikon D90
نوع لنز :   Nikon
مدل لنز :   NIKKOR 18-105MM F/3.5-5.6G ED VR AF-S DX
فیلتر :   UV
دیافراگم :   F8
سنسور :   12 MP
شاتر :   1/125 ثانیه
ایزو :   200
نظرات :   6
بازدیدها :   342
تاریخ ارسال :   ۱۶ خرداد ۱۳۹۰
علاقه‌مندی‌ها :   3
دسته‌بندی سايت :   سیاه و سفید , مفهومی
توضیحات عکاس

"۲۱:۴۷ ۱۶ خرداد ۱۳۹۰" | مفید (1) | امتیاز (0) | مهرزاد پارسی (343)

درود
عکس تان به غایت برای "سیاه و سفید" مناسب است . حرکت شتابان سوژه به عمق نور ، مفهومی مناسب از پیشرفت و فرار از تاریکی را در ذهن بیننده متجلی می سازد . بافت محیطی دیوار به گونه ایست که ظاهرا از قسمت های پایینی ، هر چه به انتها گرایش می یابیم ، از زاویه و احاطه ی آن کاسته شده و فضایی بازتر به سوژه می دهد . این حالت برایم خستگی های مسیر و آسایش توام با رسیدن به مقصد را تداعی می کند . ظاهرا این خستگی ها ، سوژه را نیز تحت فشار قرار داده ؛ زیرا گام های او در انتهای دالان ، گام هایی کم فاصله و کوتاه است . این گام ها ، توشه ی مسافری است که به سختی ، اما با امید ، "پلکان" زندگی را پیموده است ...

با سپاس
+3
"۲۲:۱۵ ۱۶ خرداد ۱۳۹۰" | مفید (0) | امتیاز (0) | سپهر دلیل صفایی (375)

با تشکر از شما
"۲۲:۱۷ ۱۶ خرداد ۱۳۹۰" | مفید (0) | امتیاز (1) | مریم ظهیری مهر (3065)

پیشنهاد بنده اینکه محل سوژه باید یا پایین تر و یا بالاتر از این مکان باشد در مرکز بودن دید راکمتر جلب میکند وکنتراست بیشتر در اینگونه عکسها جالبتر خواهد شد.
ممنون از ارسال زیبا
"۰۰:۲۰ ۱۷ خرداد ۱۳۹۰" | مفید (0) | امتیاز (0) | ستار وزیری (167)

درود
عکس تان به غایت برای "سیاه و سفید" مناسب است . حرکت شتابان سوژه به عمق نور ، مفهومی مناسب از پیشرفت و فرار از تاریکی را در ذهن بیننده متجلی می سازد . بافت محیطی دیوار به گونه ایست که ظاهرا از قسمت های پایینی ، هر چه به انتها گرایش می یابیم ، از زاویه و احاطه ی آن کاسته شده و فضایی بازتر به سوژه می دهد . این حالت برایم خستگی های مسیر و آسایش توام با رسیدن به مقصد را تداعی می کند . ظاهرا این خستگی ها ، سوژه را نیز تحت فشار قرار داده ؛ زیرا گام های او در انتهای دالان ، گام هایی کم فاصله و کوتاه است . این گام ها ، توشه ی مسافری است که به سختی ، اما با امید ، "پلکان" زندگی را پیموده است ...

با سپاس
"۰۱:۵۸ ۱۷ خرداد ۱۳۹۰" | مفید (0) | امتیاز (0) | نیکو نیکنام (190)

کار خوبیه در حوزه کار های سیاه و سفید

اما به نظر من کنتراست به نحوی نویز عکس را بالا برده است .

شاید استفاده از فیلتر کاهش نویز می تونست کمی کار را در عین کنتراست بالا لطیف تر بکنه .

با مهر

نیکو نیکنام
"۰۲:۱۱ ۱۵ تير ۱۳۹۰" | مفید (0) | امتیاز (0) | پوریا مددی (125)


درود
عکس تان به غایت برای "سیاه و سفید" مناسب است . حرکت شتابان سوژه به عمق نور ، مفهومی مناسب از پیشرفت و فرار از تاریکی را در ذهن بیننده متجلی می سازد . بافت محیطی دیوار به گونه ایست که ظاهرا از قسمت های پایینی ، هر چه به انتها گرایش می یابیم ، از زاویه و احاطه ی آن کاسته شده و فضایی بازتر به سوژه می دهد . این حالت برایم خستگی های مسیر و آسایش توام با رسیدن به مقصد را تداعی می کند . ظاهرا این خستگی ها ، سوژه را نیز تحت فشار قرار داده ؛ زیرا گام های او در انتهای دالان ، گام هایی کم فاصله و کوتاه است . این گام ها ، توشه ی مسافری است که به سختی ، اما با امید ، "پلکان" زندگی را پیموده است ...

با سپاس
+3