گالری تصاویر "ذکریا جاسمی"

         
عکس
نام :   (امتیاز : 21)
عکاس :   ذکریا جاسمی (امتیاز : 1100)
نوع دوربین :   Sony
مدل دوربین :   Sony DSLR-A350
نوع لنز :   Sony
مدل لنز :   Sony SAL 18-70 mm F3.5-5.6
دیافراگم :   F5.6
شاتر :   1/125 ثانیه
ایزو :   100
نظرات :   20
بازدیدها :   1416
تاریخ ارسال :   ۱۰ اسفند ۱۳۸۸
علاقه‌مندی‌ها :   3
دسته‌بندی سايت :   پرتره , احساسات انسانی , انسان
توضیحات عکاس

"۱۳:۴۶ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (1) | امتیاز (0) | حمیدرضـا امیری متین (1044)

سلام
کادر میتونستید عمودی ببندین که به نظرم اگه عمودی بسته میشد عالی میشد
تعادل با سوژه برقرار نیست
ادیت خوبی داشتین
شاد باشید
بای
+1
"۱۴:۰۱ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (1) | امتیاز (3) | پوریا افخمی (1785)

عکسی بسیار زیبا و سوژه ای عالی ...
این عکس همه رو میبره تو فکر !! خیلی بد میبره تو فکر.. یعنی یه روز هممون اینجوری ... وسط جنگل... وای!

+3
"۱۴:۲۸ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (0) | امتیاز (3) | محمدرضا منفرد (1665)

سلام
عکس کاملا متفاوت بوده و سوژه بکر است. کادر بسیار زیبایی ایجاد شده و زاویه انتخاب شده خیلی جالبه، خیلی تاثیر گذار هست.+3
"۱۴:۳۳ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (9) | امتیاز (3) | رضا وهمی (8851)

همه چیز رنگ باخته و بیروح ، جز او .
اصالت و استواری و وفاداری و زندگی را فریاد میکند .
شاید خلاصه وار بتوان اصالت و وفاداری اش را از دوربین انالوگ بسیار قدیمی اش فهمید که با وجود تمام راحتی های امروزه دنیای دیجیتال ، اما بازهم پایبند به همراه همیشگی روزهای سخت زندگی اش است .
استواری و سربلندی اش را میتوان از انجا فهمید که حتی آن درختانی که نمادی از عظمت و استواری هستند ، نه تنها کوچکتر و ناتوان تر ، بلکه رنگ باخته و ناپایدار (کج) در برابرش چهره نمایی میکنند .
و زندگی را در تفاوتی که بین عکاس و دنیای پیرامونش پدید آوردید . آری اگر واقع بین باشیم ، باید گفت که اوست که لحظات را ماندگار میکند و به آنها رنگی همیشگی و عمری جاودان میبخشد . عکاس است که نور را ثبت میکند و مانع از فرار آن میشود . اوست که احساسات پاک انسانی ، دردها ، رنجها ، لبخندها و حتی زیباییهای طبیعت که بعضا تکرار نشدنی هستند را جاودان و ماندگار میکند تا آیندگان را از لذت تجربه و احساسی که در زمان ثبت عکس داشته است بهره مند کند .
اما زیباتر از همه اینکه چه زیبا در برابر پیشکسوت عکاسی که نمیدانم در مقام استادی شماست یا خیر ، سر تعظیم فرود اوردید و با انتخاب زاویه ای مناسب چنان صلابتی به او بخشیدید که الحق شایسته این پیشکسوت عکاسی است .
نمیدانم حکایت کوزه گر از کوزه شکسته آب میخورد در مورد او صادق است یا خیر ، نمیدانم تا کنون خودش از خودش هم عکسی داشته یا خیر ؟ اما پیشنهاد میکنم که در صورت امکان عکسش را به دستش برسانید .
حالت چهره و آن رگ گردن کشیده شده ، تداعی گلایه ای دیرینه را برایم دارد .امتداد نگاهش و ارتباط نگاه با آن شاخه های گوشه کار ، تاکید این قضیه را برایم دوچندان میکند .
ادیت و نورسنجی نیاز به اصلاح دارد .
+2
"۱۶:۲۵ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (0) | امتیاز (2) | نیما حیدری نژاد (1121)

عالیه این عکس واقعا آفرین به شما دوست عزیز
همه چیز رنگ باخته و بیروح ، جز او .
اصالت و استواری و وفاداری و زندگی را فریاد میکند .
شاید خلاصه وار بتوان اصالت و وفاداری اش را از دوربین انالوگ بسیار قدیمی اش فهمید که با وجود تمام راحتی های امروزه دنیای دیجیتال ، اما بازهم پایبند به همراه همیشگی روزهای سخت زندگی اش است .
استواری و سربلندی اش را میتوان از انجا فهمید که حتی آن درختانی که نمادی از عظمت و استواری هستند ، نه تنها کوچکتر و ناتوان تر ، بلکه رنگ باخته و ناپایدار (کج) در برابرش چهره نمایی میکنند .
و زندگی را در تفاوتی که بین عکاس و دنیای پیرامونش پدید آوردید . آری اگر واقع بین باشیم ، باید گفت که اوست که لحظات را ماندگار میکند و به آنها رنگی همیشگی و عمری جاودان میبخشد . عکاس است که نور را ثبت میکند و مانع از فرار آن میشود . اوست که احساسات پاک انسانی ، دردها ، رنجها ، لبخندها و حتی زیباییهای طبیعت که بعضا تکرار نشدنی هستند را جاودان و ماندگار میکند تا آیندگان را از لذت تجربه و احساسی که در زمان ثبت عکس داشته است بهره مند کند .
اما زیباتر از همه اینکه چه زیبا در برابر پیشکسوت عکاسی که نمیدانم در مقام استادی شماست یا خیر ، سر تعظیم فرود اوردید و با انتخاب زاویه ای مناسب چنان صلابتی به او بخشیدید که الحق شایسته این پیشکسوت عکاسی است .
نمیدانم حکایت کوزه گر از کوزه شکسته آب میخورد در مورد او صادق است یا خیر ، نمیدانم تا کنون خودش از خودش هم عکسی داشته یا خیر ؟ اما پیشنهاد میکنم که در صورت امکان عکسش را به دستش برسانید .
حالت چهره و آن رگ گردن کشیده شده ، تداعی گلایه ای دیرینه را برایم دارد .امتداد نگاهش و ارتباط نگاه با آن شاخه های گوشه کار ، تاکید این قضیه را برایم دوچندان میکند .
ادیت و نورسنجی نیاز به اصلاح دارد .
"۱۷:۰۸ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (1) | امتیاز (0) | ذکریا جاسمی (1100)

از همه دوستانی که نظر دادن و بخصوص آقای وهمی که افتخار هم صحبت شدن و استفاده از تجربیاتشون را داشتم واقعا ممنونم.امیدوارم بتونم با راهنماییهای دوستان در عکاسیم پیشرفت کنم.
"۱۸:۰۱ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (2) | امتیاز (3) | را مین هوشمندی (7541)

اصالت و استواری و وفاداری و زندگی را فریاد میکند .


3+: عكس از لحاظ تكنیک و موضوع بدون اشكال است. (عکس خلاقانه، جدید، و دارای اجرایی با کیفیت و قدرتمند است. از لحاظ تکنیک و موضوع عالی است.)
پاینده باشید.
3+
"۲۰:۱۵ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (1) | امتیاز (0) | علی گلشن (321)

حالت سوژه، زاویه برداشت و عون ادیت، همه و همه آدم رو میبره تو فکر.
3+: عكس از لحاظ تكنیک و موضوع بدون اشكال است. (عکس خلاقانه، جدید، و دارای اجرایی با کیفیت و قدرتمند است. از لحاظ تکنیک و موضوع عالی است.)
ممنون ار ارسال زیباتون
"۲۱:۵۲ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (0) | امتیاز (2) | امید امیدواری (1727)

سلام دوست عزيز...

نگاه سوژه يه جور اعتماد به نفس حقيقي و تجربه را منتقل مي كند .

با رضاي وهمي عزيز موافقم...
با احترام...
"۱۲:۴۹ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (1) | امتیاز (0) | سیده طاهره هادی پور (156)

سلام...null

زمینه سیاه و سفید...
فور گراند ی که تک رنگ و به زردی گرایش داره...
نگاهی که سوژه به سمت چپ انداخته...
ویک عکاس...
چه حرفا داره واسه گفتن...؟
دریافت من از این تصویر خستگی در عین تلاش مداومه...
ممنون از ارسال...

"۱۳:۳۱ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (0) | امتیاز (2) | حمید سبحانی (902)

آقای وهمی خیلی خوب همه چی رو شرح و توصیف کرده من هم همونو کپی می کنم

همه چیز رنگ باخته و بیروح ، جز او .
اصالت و استواری و وفاداری و زندگی را فریاد میکند .
شاید خلاصه وار بتوان اصالت و وفاداری اش را از دوربین انالوگ بسیار قدیمی اش فهمید که با وجود تمام راحتی های امروزه دنیای دیجیتال ، اما بازهم پایبند به همراه همیشگی روزهای سخت زندگی اش است .
استواری و سربلندی اش را میتوان از انجا فهمید که حتی آن درختانی که نمادی از عظمت و استواری هستند ، نه تنها کوچکتر و ناتوان تر ، بلکه رنگ باخته و ناپایدار (کج) در برابرش چهره نمایی میکنند .
و زندگی را در تفاوتی که بین عکاس و دنیای پیرامونش پدید آوردید . آری اگر واقع بین باشیم ، باید گفت که اوست که لحظات را ماندگار میکند و به آنها رنگی همیشگی و عمری جاودان میبخشد . عکاس است که نور را ثبت میکند و مانع از فرار آن میشود . اوست که احساسات پاک انسانی ، دردها ، رنجها ، لبخندها و حتی زیباییهای طبیعت که بعضا تکرار نشدنی هستند را جاودان و ماندگار میکند تا آیندگان را از لذت تجربه و احساسی که در زمان ثبت عکس داشته است بهره مند کند .
اما زیباتر از همه اینکه چه زیبا در برابر پیشکسوت عکاسی که نمیدانم در مقام استادی شماست یا خیر ، سر تعظیم فرود اوردید و با انتخاب زاویه ای مناسب چنان صلابتی به او بخشیدید که الحق شایسته این پیشکسوت عکاسی است .
نمیدانم حکایت کوزه گر از کوزه شکسته آب میخورد در مورد او صادق است یا خیر ، نمیدانم تا کنون خودش از خودش هم عکسی داشته یا خیر ؟ اما پیشنهاد میکنم که در صورت امکان عکسش را به دستش برسانید .
حالت چهره و آن رگ گردن کشیده شده ، تداعی گلایه ای دیرینه را برایم دارد .امتداد نگاهش و ارتباط نگاه با آن شاخه های گوشه کار ، تاکید این قضیه را برایم دوچندان میکند .
ادیت و نورسنجی نیاز به اصلاح دارد .
"۱۵:۲۸ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (1) | امتیاز (3) | شادی آفرین آرش (7742)

سلام/
یک دوربین آنالوگ و یک مرد مسن
شاید به من یاد دهد که هنر همیشه پابرجاست/ در هر سنی که باشی فرق نمی کند/ چه راه طولانی را آمده تا به اینجا رسیده و در گذر زمانی که گذشته (سیاه و سفید) هنوز ماهیت رنگی روح خود را نگه داشته/ و...
این از آن عکسهایی است که یاد می دهد
"۲۱:۰۸ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (2) | امتیاز (0) | ذکریا جاسمی (1100)

سلام به همه دوستان
از اینکه وقت میذارید و نظر میدید ممنونم . اگه دیر به دیر کانکت میشم از دوستان عذرخواهی می کنم . و این به خاطر اینه که متاسفانه امکانات برای وصل شدن به اینترنت ندادم و مجبورم به کافی نت مراجعه کنم .
نظرات و راهنماییهاتون باعث دلگرمیه .
تا فردا ...
"۲۲:۵۳ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (0) | امتیاز (0) | محـسن نیــرومـنــد (2975)





من بر خلاف دوستان نه ایستادگی ایی در عکس می بینم و نه نمادی از استواری
در عکس با یک چهره بی حوصله و سرد طرف هستیم که حتی حوصله چند لحظه تحمل دوربین را هم ندارد
با حرف های رضا درباره عکاس های سنتی و آنالوگ موافقم . اما احساس می کنم این توضیحات مفید درخور و شایسته آدم عکس نیست
یعنی این چهره این خصوصیات را ندارد.
بی روح ....سرد و بی حوصله
اگر لحظه ایی چشمش را می بست به زنده بودنش شک می کردم .



عکس به عنوان پایانی برای عکاسی آنالوگ بسیار کارا می تواند باشد





"۲۲:۵۳ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (1) | امتیاز (0) | رضا وهمی (8851)

آدم (سوژه).و. شخصیت (عکاس) ، دو فاز جدا .
بخش اول = شخصیت .
بخش دوم =دو سه خط آخر = آدم عکس.که در این بخش با نظرت موافقم .اما بیشتر گلایه مندی برام تداعی میشه تا بیحوصلگی. شاید دلیل خاصی نداشته باشه ، اما این حس منه در مورد این چهره و در رسیدن به این حس اون رگ گردن نقش مهمی داره .
"۲۳:۴۷ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (1) | امتیاز (0) | علی سامعی (1)

سلام
خدا قوت
این عکاس رو (سوژه)من می شناسم. این طرف باباش مرد, کلی ارث بهش رسید, همه رو با رفقاش به باد داد, الان چند ساله توی پارک شهر گرگان از مردم عکس می گیره,من از زمانی که گرگان دانشجو بودم می شناسمش.
بابت عکس خوب و پردازش مناسبی که انجام دادید تبریک می گم. این عکس رو به جشنواره های خارجی بفرستید در اکثر جشنواره ها پذیرفته می شه.

"۲۳:۴۷ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (0) | امتیاز (0) | رضا وهمی (8851)

سلام .خوش آمدید به جمع صمیمی دوستان . مشتاقانه در انتظار دیدن آثار موفقتان و کسب تجربه در کنار شما هستم .

"۲۳:۴۷ ۱۱ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (0) | امتیاز (0) | ذکریا جاسمی (1100)

دوست من علی جان سلام
من با نظر شما موافق نیستم . من نمیدونم ایشون کی هستند و با پولشون چیکار کردند و مهم هم نیست بدونم . از ایشون همین قدر که یه عکاس پیشکسوت هستند و هنوز عکاسی میکنن و از عکاسی لذت میبرند ، برای من قابل احترام هستند . دوست خوبم با این قاطعیت در مورد دیگران قضاوت کردن ، احساس میکنم کم لطفی باشه .
ورودتون رو به سایت تبریک میگم و ممنون از اینکه وقت گذاشتید و نظر دادید .
موفق باشید.
"۰۸:۱۷ ۱۲ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (0) | امتیاز (0) | هیوا مسیبی (4980)

خسته است اين صورت پينه بسته.حتي خستگي دوربينش مرا خسته ميكند....
بعد از اين شاتي كه زدي چي بهت گفت ؟

"۰۸:۱۷ ۱۲ اسفند ۱۳۸۸" | مفید (0) | امتیاز (0) | ذکریا جاسمی (1100)

خانم مسیبی ممنون که نظر دادید.
همزمان که با ایشون حرف میزدم ازشون عکس میگرفتم . از دوربین های دیجیتالی که زیاد شده بود
، دلگیر بودن. از دوستان عکاسشون میگفتند که که الان خونه نشین شدند و تنها ایشون موندند. از قدیم میگفتند که مردم بیشتر عکس مینداختن ...