گالری تصاویر "سیاوش طلائی"

         
عکس
نام :   پرتره (امتیاز : 7)
عکاس :   سیاوش طلائی (امتیاز : 49)
نوع دوربین :   Canon
مدل دوربین :   Canon EOS 300D
توضیحات دوربین :   EOS 300D
مدل لنز :   Canon EF 50mm f/1.8 II
توضیحات لنز :   EF 50mm f:1.8
دیافراگم :   F2.8
سنسور :   6 MP
شاتر :   1/30 ثانیه
ایزو :   400
نظرات :   4
بازدیدها :   1334
تاریخ ارسال :   ۰۸ بهمن ۱۳۸۵
علاقه‌مندی‌ها :   0
دسته‌بندی سايت :   پرتره , سیاه و سفید
توضیحات عکاس

"۲۱:۴۴ ۰۸ بهمن ۱۳۸۵" | مفید (0) | امتیاز (1) | علیرضا غفاری (518)

سیاوش جان
عکس بسیار شارپ است. مطمئنم که استفاده از دیافراگم باز و کم کردن عمق میدان عمدی بوده اما من به شخصه ترجیح می دادم در موقعیت مشابه کمی عمق میدان بیشتری وجود داشت و فکر میکنم وضوح گوشها عکس را بهتر میکرد.
کراپ و کامپوزیشن هم کمی غیر معمول است به نظر من کراپ بالا میتواند به همین شکل باشد اما کراپ از چانه انگار نوعی حس گسیختگی ایجاد کرده و فکر می کنم اگر کراپ بالا به همین شکل اما چانه در درون کادر بود حالت بهتری بود.
سیاه و سفید عکس کاملا مناسب است.
البته این همه نظر شخصی من است.
موفق باشید.
"۰۱:۵۳ ۰۹ بهمن ۱۳۸۵" | مفید (0) | امتیاز (2) | نعما م. روشن (228)

نور ، چه زیبا رد زخم گذر سالهای زندگی را عیان كرده است. عمق میدان كم برای من در این عكس احساس گذر زمان ایجاد كرده است، گوی هر لحظه كه میگذرد ساعتی به لحظه موعود نزدیك میشویم...
"۰۲:۴۵ ۰۹ بهمن ۱۳۸۵" | مفید (0) | امتیاز (2) | مرتضی بدرام (133)

به نظر من عمق میدان به خوبی کنترل شده.تاکید بر چشمان و به تعبیری زخم تازیانه ی زمان بر چهره ( همانگونه که جناب روشن فرمودند) به این وسیله نمایانتر شده. اما من هم کراپ پایین رو مناسب نمیدونم. شاید اگر عکس کمی و فقط کمی پایینتر ادامه داشت بسیار زیباتر می بود.
"۱۲:۱۳ ۱۴ بهمن ۱۳۸۵" | مفید (0) | امتیاز (2) | مهران قمی‌نژاد (753)

سلام سیاوش جان. ضمن تایید نکات ایراد شده توسط علیرضا غفاری باید اضافه کنم به عکس خوب نگاه کردم و احساس کردم یک چیزی در عکس بسیار زیبای شما چشمم را ارضا نمی‌کند. عاقبت به این نتیجه رسیدم که احتمالاً عمق میدان پایین تصویر با عدم وجود پرسپکتیو قوی (palne بودن تصویر) همنشینی زیادی ندارد. (چشم ازیک سو می‌خواهد همه چیز را در یک صفحه پیدا کند و از سوی دیگر با عمق میدان کمی روبرو می‌شود). احتمالاً به همین دلیل است که پرتره‌های این چنینی را سه رخ می‌گیرند که امتداد خطوط استخوانی صورت به قدرت پرسپکتیو کمک کند.