|
عکس
|
توضیحات عکاس
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||
|
سیاوش جان عکس بسیار شارپ است. مطمئنم که استفاده از دیافراگم باز و کم کردن عمق میدان عمدی بوده اما من به شخصه ترجیح می دادم در موقعیت مشابه کمی عمق میدان بیشتری وجود داشت و فکر میکنم وضوح گوشها عکس را بهتر میکرد. کراپ و کامپوزیشن هم کمی غیر معمول است به نظر من کراپ بالا میتواند به همین شکل باشد اما کراپ از چانه انگار نوعی حس گسیختگی ایجاد کرده و فکر می کنم اگر کراپ بالا به همین شکل اما چانه در درون کادر بود حالت بهتری بود. سیاه و سفید عکس کاملا مناسب است. البته این همه نظر شخصی من است. موفق باشید. |
||||||||||
|
||||||||||
|
نور ، چه زيبا رد زخم گذر سالهاي زندگي را عيان كرده است. عمق ميدان كم براي من در اين عكس احساس گذر زمان ايجاد كرده است، گوي هر لحظه كه ميگذرد ساعتي به لحظه موعود نزديك ميشويم... |
||||||||||
|
||||||||||
|
به نظر من عمق میدان به خوبی کنترل شده.تاکید بر چشمان و به تعبیری زخم تازیانه ی زمان بر چهره ( همانگونه که جناب روشن فرمودند) به این وسیله نمایانتر شده. اما من هم کراپ پایین رو مناسب نمیدونم. شاید اگر عکس کمی و فقط کمی پایینتر ادامه داشت بسیار زیباتر می بود. |
||||||||||
|
||||||||||
|
سلام سیاوش جان. ضمن تایید نکات ایراد شده توسط علیرضا غفاری باید اضافه کنم به عکس خوب نگاه کردم و احساس کردم یک چیزی در عکس بسیار زیبای شما چشمم را ارضا نمیکند. عاقبت به این نتیجه رسیدم که احتمالاً عمق میدان پایین تصویر با عدم وجود پرسپکتیو قوی (palne بودن تصویر) همنشینی زیادی ندارد. (چشم ازیک سو میخواهد همه چیز را در یک صفحه پیدا کند و از سوی دیگر با عمق میدان کمی روبرو میشود). احتمالاً به همین دلیل است که پرترههای این چنینی را سه رخ میگیرند که امتداد خطوط استخوانی صورت به قدرت پرسپکتیو کمک کند. |
||||||||||



