یاد باد...

ثبتی هوشمندانه، ساده، صریح و تاثیرگذار.
عکسی دارای plan قبل از عکاسی و برخاسته از شهود عکاس.
عکسی درون گرا که بر شخصیت آرام و کاوشگر عکاس‌اش صحه می‌گذارد.
خاطرات به جا مانده در زیر طاقی از تاریخ. کاراکترهای گمنام و غایب زندگی که تمام پسزمینه‌ی این تاریخ را پر کرده‌اند.
ترکیب بندی عکس، مثال زدنی است؛ انتخاب قاب عمودی بر وجه معناگرا و دینی عکس می‌افزاید( چرا که بر عالم بالا دلالت می‌کند). همه چیز زیر طاقی گرد آمده است ( و طاق یک خط کمانی قوس دار است) و به یاد بیاورید نقش قوس را در اصول هنرهای تجسمی.
دوچرخه در قسمت پایین عکس، حکایت از ادامه‌ی راه توسط دنیای این سوی تاریخ دارد. حکایت از زندگی که جریان دارد.
اکسپوز، کنترل کنتراست و ثبت خوب جزییات، از دیگر محسنات این اثر است.
عکس «وحید قاسمی زرنوشه» یک عکس نیست، یک شاهکار است. یک شاهکار که همه جایش بوی ایرانی بودن و اصالت می‌دهد.

«مدیر هنری گالری»